Al jaren neem ik me voor om eens in Kew Gardens te gaan kijken, maar steeds als ik in London ben is het herfst of winter of zijn er andere dingen te doen en te zien, dus kwam het er nooit van. Maar vandaag wel! Het kaartje heb ik in Nederland al gekocht, dus na het ontbijt hup de underground in en op weg. Wel een uur reizen met 2 metro’s. Dus het is London, maar daar heb je dan ook alles mee gezegd. Maar goed ik heb het er graag voor over en als ik de tuinen binnenloop gaat mijn bloemenhart weer open hoor. Ik denk toch dat ik ergens mijn roeping heb gemist, want altijd als ik in zo’n botanische tuin rondloop ben ik een beetje jaloers op de mensen die hier mogen werken. Lijkt me heerlijk.

Er wordt veel onderzoek gedaan naar het behoud van de soorten en er worden op de Kew Acadamy ‘horticulturists’ opgeleid. Wat een mooie plek om te studeren is dit.

Ik dwaal door van die prachtige kassen, glasshouses zeggen ze hier, langs enorme bossen met eiken (er is een eerbetoon aan de eik met allerlei activiteiten), over mooie graspaden en ik zit op een bankje met uitzicht op de Thames even lekker in mijn boek te lezen. Ik beklim ook nog een boomkroonpad en tussendoor houd ik stops voor koffie en lunch. Kortom een dag naar mijn hart, ik geniet volop. Maar liefst 7km en 31 foto’s van bloemen en bomen verder pak ik halverwege de middag de metro weer terug naar mijn hotel, even lekker bijkomen.

En nu, nu doe ik het weer: een bezoekje aan het Hard Rock cafe. Deze keer de vestiging aan de rand van Hyde Park. Op 14 juni 1971 openden twee Amerikaanse mannen een hamburgertent aan Old Park Lane. En de rest is geschiedenis, tegenwoordig vind je een HardRock café in iedere grote stad van de wereld. Ik heb er al veel gezien (ga thuis ff tellen hoeveel), maar deze moest ik natuurlijk ook afvinken. De ober was erg trots toen ik vroeg naar de geschiedenis en vertelde me meteen dat ik ook even naar hun museum next door moest gaan. Dus geen toetje, maar snel afrekenen en voor sluitingstijd naar het museum. De naam museum is wat overtrokken, er zijn gewoon nog meer outfits en instrumenten en heel veel foto’s te zien. Wel leuk: een outfit van Madonna, een Freddy Mercury stoel en een gitaar van Keith Richards.

Na dit bezoekje wandel ik maar weer een stukje richting stad, want het metrostation bij Hyde Park Corner is gesloten. Gelukkig zijn de stations nooit ver weg, dus ik ben comfortabel weer ‘thuis’ voor mijn laatste nachtje London. Morgen gaat de reis verder.

Ik moet terugkijkend op deze dagen zeggen dat ik liever met 42 graden in Granada of Death Valley ben dan in een warm (22gr.) en vochtig London, vreselijk plakkerig zeg. En ik dacht dat het rustig is in de stad, maar vanavond in de bus naar Hyde Park zag ik dat het op Oxford Street bijna net zo druk is als met de kerst. Wat een mensenmassa. Ik heb kennelijk de goede plekken uitgezocht, zodat ik daar geen last van had.