Vandaag een excursiedag met de bus.

Om half 10, lekkere vakantietijd, verzamelen we bij de receptie van het hotel en stappen we in onze inmiddels vertrouwde bus. We blijven vandaag in de buurt van Funchal, maar we gaan wel de hoogte in. De eerste stop is bij Pico dos barcelos op 350 meter, een mooi uitzichtpunt over de stad en de zee. Volgens Rosa is dit een prachtig punt om met oudjaar de vuurwerkshow te kijken. Vandaag natuurlijk geen vuurwerk, maar wel een prachtig uitzicht in een lekker zonnetje. Hoewel we gisteren middag en avond wel veel vuurwerk hebben gehoord, en heel veel toeterende auto’s. Maar dat was omdat de plaatselijke voetbalclub de wedstrijd won en nu gepromoveerd is.

Daarna gingen we verder naar boven, naar Eiro do Serrado op 1095 meter. Respect voor de chauffeur met zo’n grote bus. Wat een haarspeldbochten en steile hellingen moet hij nemen. We spreken zo’n beetje allemaal wel uit dat we blij zijn dat we niet zelf hoeven te rijden. Maar ondertussen genieten we wel van het prachtige landschap om ons heen. Ik zit natuurlijk, zoals van ouds, af en toe wel met klamme handjes in de bus. Ik heb geen hoogtevrees, maar ik hoop wel van harte dat Miquel, onze chauffeur, vannacht goed heeft geslapen.

Onderweg vertelt Rosa van alles over de begroeing langs de weg en over het eiland. Madeira is een vulkaanpunt ontstaan door een onderzeese vulkaanuitbarsting. Zo ongeveer 5 miljoen jaar geleden. Doordat het vulkanisch is zijn de stranden zwart en is de grond heel vruchtbaar.

We zien hele bossen met eucalyptusbomen onderweg. De koala’s ontbreken, helaas. Maar dat dit geen inheemse bomen zijn is duidelijk. Ze zijn hier geplant omdat men ontdekte dat eucalyptushout heel goed gebruikt kan worden voor de papierindustrie. De toenmalige president vond het geweldig dat de economie van het eiland hierdoor een flinke boost kreeg. Nadeel van deze bomen is dat ze door de etherische olie in de bladeren ook enorm goed branden, dus de bosbranden zijn dan veel moeilijker te bestrijden. Niet iedereen is blij met de eucalyptus, dat is duidelijk.

Aangekomen op de Eiro do Serrado maken we een wandeling naar het arendsnest, 114 treden verder omhoog dan de busstop. Daar hebben we een prachtig uitzicht op het Nonnendal. Een weergaloos mooi plekje voor foto’s en even een momentje bezinning over onze prachtige aarde. Na de afdaling maken we een korte stop voor koffie met een cakeje van tamme kastanjes.

Deze groeien namelijk volop in deze vallei en daar maken ze de lekkerste gerechten mee.

Terug in de bus dalen we eerst weer af en reizen we door naar Monte dat weer op 500mtr hoogte ligt. Daar gaan we de tropische tuin bezoeken.

We gaan door Santo Antonio, daar is Ronaldo geboren. Rosa vertelt over zijn jeugd in armoede, met een alcoholverslaafde vader. Vanaf zijn 13e voetbalde hij op het vasteland van Portugal. De familie woont hier nog en ook Ronaldo heeft hier een huis en er is ook een CR7 museum. Het verhaal gaat dat hij deze zomer in de kathedraal van Funchal gaat trouwen.

In de tropische tuin hebben we lekker rond geslenterd en allerlei mooie planten en bomen bewonderd. Speciaal voor Koningsdag waren er knaloranje flamingo’s te bewonderen, haha. We hebben met steeds verschillende groepjes mensen gewandeld, grappig om te ervaren dat zo’n groep zich als vanzelf voegt gedurende zo’n week.

In het begin hadden we Siem op sleeptouw, maar hij loopt met een rollator en is dus slecht ter been. Dat was eigenlijk een onmogelijkheid in deze tuin, dus we hebben hem achter gelaten en hij is opgehaald door een van de golfkarretjes en naar de ingang gebracht. De reisbeschrijving van Tui vertelde al dat deze reis is voor mensen die goed ter been zijn, dus dit ging niet helemaal goed met Siem.

Na de tropische tuin zijn we langs de tobogans gelopen, dat zijn een soort rieten sleden waarmee je de berg af kunt sjezen. Helaas is de rij gewoon te lang voor ons, dus we moeten dit overslaan. Jammer!

Maar niet getreurd, we gaan met de bus terug naar het centrum van de stad en laten ons afzetten bij de markt. En daar gaan we, na een snelle lunch met bola da caco, genieten van de kleurenpracht. Bola da caco is een typisch product van Madeira, het is een plat brood dat belegd met kruidenboter, kaas en ham op een hete plaat (de caco) wordt opgewarmd. Simpel en heerlijk.

Op de overdekte markt zien we een overdaad aan mooie bloemen, fleurig geklede bloemendames (die niet op de foto willen), veel soorten groente en fruit en natuurlijk ook souvenirs en snoep. Heerlijk om even rond te slenteren en souvenirs te shoppen. De koelkastmagneet is alvast gekocht.

Ook dit was weer een dag met een mooi gouden randje, het is Genieten met een grote G op Madeira.