Cuba, dag 11
02 aug. 2016
🇨🇺
vanuit Cuba
Dag 11
Vandaag gaat de reis van Bayamo naar Baracoa, weer een lange rit volgens Jose. Dus stappen weom 8.15 uurweer in.
Iedere keer als je een stad uitrijdt staan daar heel veel mensen op de bus te wachten. Als onze toeristenbus eraan komt zwaaien ze met geld in de hoop dat wij stoppen en hen meenemen, maar helaas mag dat niet dus rijden we hen steevast voorbij. Ze moeten dus wachten op de 'gewone' bus, feitelijk is dat een omgebouwde Russische vrachtwagen waar ze twee banken hebben ingezet, tegenover elkaar en waarin de mensen als vee worden gepropt en vervoerd. Bijna mensonterend om te zien.
Ook staan er veel lifters bij de uitvalswegen van de steden, daar staat dan een beambte in een geel pak bij, deze houdt de mensen met een B-kenteken ( dat betekent dat je een auto van de staat rijdt) aan en verplicht heb om de lifters mee te nemen. Deze wet geldt niet voor de T-kentekens (toeristen of huurauto's). Bijzonder om te zien en te weten!
Vandaag hebben we weer twee stukjes snelweg, deze zijn in de jaren 80 door de Russen aangelegd, maar na de val van de muur is de Russische hulp hier gestopt en dus zijn de wegen nooit afgemaakt. De stukken die er liggen zijn overigens prima wegen, maar ook hier gebruikt door zowel auto's als voetgangers en vee.
Als snel laten we de provincie Granma, genoemd naar de boot waarmee Fidel en Che vanuit Mexico hun invasie starten, achter ons en niet veel later rijden we via de provincie Santiago, de provincie Guantanamo binnen. We rijden een heel stuk langs de prachtige Caribische Zee en genieten van het uitzicht.
We nemen een omweg om bij Guantanamo Bay te gaan kijken. Een prachtig uitkijkpunt, maar niet zoveel te zien van de daadwerkelijke Amerikaanse militaire basis. Het geschiedenislesje bij dit punt leert ons dat in de tijd dat Amerika vriendjes was met Cuba er een verdrag gesloten is waarmee Amerika het recht kreeg om meerdere bases te bouwen op Cuba. Het is er uiteindelijk 1 geworden en dat is de beruchte gevangenis geworden. Het verdrag loopt nog tot 2032 en daarna valt de grond terug aan Cuba. Het is een zwaarbewaakt deel van Cuba, compleet met mijnenveld en prikkeldraad versperring eromheen.
Na deze stop ging het verder, nu steken we het land over van de Caribische Zee naar de Atlantische Oceaan. Een flinke bergpas over, maar hier ligt een betere weg dan we gisteren reden. We stoppen ook hier bij een uitkijkpunt en zodra de deuren van de bus opengaan wordt deze bestormd door dames en heren die de lokale snacks willen verkopen: chocolade en cucharucha, een kokosblad gevuld met kokos, ananas, noten, suiker en sinaasappelschil. Uiteraard hebben we er wat gekocht en het is heerlijk. De chocolade is heel puur en de kokossnack is superzoet.
Daarna verder voor het laatste stukje van de reis, naar ons hotel in Baracoa. Dit ligt aan de baai waar Columbus in 1492 'Amerika' ontdekte en het is tevens de oudste stad van Cuba, het dateert van 1511. We zitten in een prachtig hotel met uitzicht op de oceaan, heerlijk om hier twee nachten te mogen blijven.
Cuba, dag 10
02 aug. 2016
🇨🇺
vanuit Cuba
Dag 10
Wauw, wat een dag vandaag! Doel van de dag was om de Commandancia de la Plato te bezoeken, de schuilplaats van Fidel Castri tijdens de revolutie.
Daarvoor vertrokken we al om 8 uur uit het hotel, we moeten steeds vroeg op! Eerst ging de reis weer langs enorme velden met rietsuiker, we hebben inmiddels gehoord dat die grote velden van cooperaties van de staat zijn, deze worden voorzien van machines als tractoren en vrachtwagens. De kleinere velden zijn van particuliere boeren die deze materialen niet kunnen aanschaffen, dus daar wordt handwerk verricht: gras maaien met de machete, ploegen met ossenkarren en de oogst gaat met paard en wagen naar de markt.
Na deze vlakke etappe ging het verder de bergen in. Jose waarschuwde ons dat dit de 19 langste kilometers van de reis zouden zijn, nou dat was ook zo. De weg was op sommige plekken zo steil dat de airco in de bus uitmoest om voldoende power te hebben om boven te komen. Op de een of andere manier geloof ik de waarschuwingsborden voor vallend gesteente hier ook echt, hahaha. Maar buiten deze hindernissen lopen op de bergweg ook veel varkens, paarden, geiten en koeien los rond. Op het doden van ern koe of paard staat een gevangenisstraf die kan oplopen tot 13 jaar.....je begrijpt dat onze chauffeur rustig aan deed. Overigens is zo'n berghelling vol palmbomen wel heel bijzonder om te zien.
Bij de ingang van het nationaal park aangekomen mocht onze bus niet verder en moesten we overstappen in 'jeeps'. Het bleken gewoon grote personenauto's te zijn, maar goed. Dat was nodig omdat we de steilste weg van Cuba moesten gaan rijden....een stijgingspercentage van 45%!!! Wat een weg zeg, best eng. Maar we kwamen veilig boven en vandaar zijn we met een gids het oerwoud ingegaan, op weg maar de schuilplek van Fidel. We hebben 2 uur lang gelopen over een prachtig trail. Veel mooi groen, geen wilde beesten behalve een paar verschillende hagedissoorten. Maar wel veel tropische planten die ik vroeger in de winkel had.
Na ongeveer 1 uur kwamen we bij de boerderij waar vandaan Fidel is geholpen aan een stuk grond voor zijn commandancia. En na nog een uur kwamen we bij het kleine kamp, bovenop de berghelling. Nog ingericht met de 'originele' meubels. Onze gids vindt Fidel en Che echte helden en vertelt vol vuur over hun avonturen en over de overwinning.
Na een tijdje rondgekeken te hebben ging de wandeling weer terug via hetzelfde trail naar de plek waar de 'jeep' ons had afgezet. De wandeling was prachtig, maar door de vochtige warmte ook erg zwaar. We waren kapot en helemaal doorweekt toen we weer beneden waren.
Na even een sandwich te hebben gegeten gingen we weer terug in de bus en de bergen weer uit. Ik moet eerlijk zeggen dat onze chauffeur het goed doet, maar dat ik wel met klamme handjes schietgebedjes zit te doen in die bus hoor. Wat een enorm slechte wegen zeg!
Terug in het hotel was iedereen zo moe dat we maar een late siesta hebben gedaan. Daarna nog even Bayamo in geweest voor een diner. In hetzelfde restaurant als gisteren, maar dat komt omdat er niet meer zijn, hahaha. De keuze is reuze.
Cuba, dag 9
31 jul. 2016
🇨🇺
vanuit Cuba
Dag 9.
Gisterenavond is het niet meer droog geworden, we hebben daarom in het hotel gegeten en zijn we op tijd naar de kamers gegaan. Het eten is in principe goed, maar de keuze is erg beperkt. Ik eet vrijwel iedere lunch en ook bij het diner rijst met beef en black-beans. Verder wordt er veel vis en kreeft geserveerd, maar als je dat niet lust is de keuze niet zo reuze. Ook het ontbijt is goed, maar steeds hetzelfde, dus ik denk dat ik straks in Nederland weer happy word van onze groenten-uit-eigen-tuin en van een verse boterham. Gelukkig is er een heerlijk aanbod van vers fruit, waardoor de vitamines toch wel binnen komen. Maar we moeten niet mopperen, want Jose vertelt ons dat hij voor zijn gezin alle basisboodschappen alleen met de voedselbonnen kan doen. De rest van de producten kan hij redelijk kopen omdat hij een aardig salaris verdient in de toeristenindustrie, maar dan moeten de producten er wel zijn en dat is lang niet altijd het geval.
Vandaag ging de reis alweer verder, dus we lieten Camaguey al meteen weer achter ons. Na Trinidad hebben we de snelwegen achter ons gelaten en gaat het verder over tweebaanswegen tussen rietsuikervelden en weilanden door. De wegen worden steeds minder van kwaliteit en we moesten op een gegeven moment zelfs stoppen omdat we midden in een kudde koeien terecht kwamen, de cowboy had ze gelukkig snel weer onder controle zodat wij weer verder konden.
Via Las Tunas reden we vandaag in een redelijk korte etappe naar Bayamo. Hier is de 'vader des vaderlands' van Cuba geboren, Dhr. De Céspedes, die de slaven bevrijdde en de strijd tegen de Spaanse overheersers begon. Zijn standbeeld staat hier en uiteraard is er een Cespedesstraat. Ook de schrijver van het Cubaanse volkslied, Perucho Figueredo, heeft hier zijn roots én standbeeld. Er is zelfs een plein waar het volkslied voor het eerst gezongen is. Hahaha, Cuba is vol gedenkwaardige helden en feiten. We hebben een tijdje door de stad geslenterd, maar omdat het zondag is zijn alle winkels gesloten en is er niet zoveel te beleven. Vanavond gaan we terug naar de stad, want er is deze week fiesta en daar willen we bij zijn uiteraard.
Nu hebben we eerst ingecheckt in het hotel, een hotel zoals ik dat ook in Rusland zag, groot, kaal en sfeerloos! Maar de kamer is prima en er is airco dus ik vermaak me wel.
Cuba, dag 8
31 jul. 2016
🇨🇺
vanuit Cuba
Dag 8
Vandaag opnieuw een dag in de bus. Vanuit Trinidadom 8 uurvertrek en meteen op weg naar de suikerplantages. Trinidad is zeer rijk geweest in de hoogtijdagen van de Cubaanse suikerexport. Op de plantage hebben we de uitkijktoren beklommen, deze werd gebruikt om te kijken of er geen brand zou ontstaan ergens op het uitgestrekte gebied, maar ook om te controleren of er geen slaven vluchtten.
Na de toren bezochten we het huis van de eigenaar van de plantage destijds en hebben we de suikerpers (aangedreven door slaven) en de huisvesting van de slaven gezien. Schrijnend om vanuit de veranda van de haciende de krotten voor de slaven te zien!
Tot slot hebben we puur geperst sap van de rietsuiker gedronken, heerlijk tegen de dorst.
Na de suikerplantage zijn we doorgereden naar Sancti Spiritus, een klein stadje onderweg. We zijn er even gestopt voor foto's, maar omdat het regende was het maar een korte stop. Het is vandaag sowieso niet zulk goed weer, het is 'maar' 25gr en het regent steeds. Dus goed dat we veel in de bus zitten.
De volgende stop was al de eindbestemming van vandaag: Camaguey. Een pitoresk stadje waar het centrum van het katholicisme van Cuba is. Zeer veel kerken te zien! Maar omdat het al bijna 3 uur is gingen we eerst lunchen. Tijdens de lunch viel er weer een enorme stortbui, de dame van het restaurant vertelde dat dit iedere dag rond die tijd het geval is. We beginnen te begrijpen waarom dit land zo enorm groen is... Na de lunch namen we 4 bicitaxi's, met 2 personen achterop een fietsje en de gids maar trappen, haha. Het was erg leuk, vooral omdat we met zijn allen in optocht gingen. We hadden verschillende fotostops en tot slot werden we voor ons hotel afgezet.
Dit is het meest luxe hotel tot nu toe! Prachtige (een beetje vergane) grandeur, alle kamers rond een patio. Prachtig.
Hier heb ik óók een wc met bril en nu ook nog een douche waar een redelijke waterstroom uitkomt.....de luxe wordt steeds groter.
Na aankomst en na de welkomstcocktail, een Cuba Libre dit keer, hebben we even lekker gezwommen in de hotelpool en straks gaan we de stad in om lekker te shoppen, hier zijn winkels mét koopwaar. Hoewel het dan eerst wel weer even droog moet worden, want op dit moment staan de sluizen weer helemaal open daarboven.
Cuba, dag 7
30 jul. 2016
🇨🇺
vanuit Cuba
Dag 7
Beautiful Trinidad staat vandaag op het programma. Wat hebben we een leuk adres om te logeren. In een huis, bij een familie, vlakbij het oude centrum. Vanmorgen zijn we begonnen met een fantastisch ontbijt op het dakterras. Het is duidelijk dat hier meer 'geld zit' dan we tot nu toe hebben meegemaakt. Het huis is mooi gerenoveerd en Joyce en ik, de single ladies, slapen in de nieuwe aanbouw. Martien en Angelien slapen in een kamer achter de keuken, haha. En de rest is verdeeld over het huis.
Om 9 uur komt Jose ons ophalen en gaan we met de bus eerst langs de bank om weer geld te wisselen en daarna naar een pottery omdat dit hier een ambacht is. Leuke plaatjes geschoten in de werkplaats en uiteraard was er gelegenheid om te kopen. Ik heb prachtige vazen gezien, maar ja....hoe neem je dat mee naar huis?
Na de pottery gingen we naar Placa St. Ana, waar de buitenmuren van haar kathedraal nog staan, ook was er een gebouw te zien dat dienst deed als gevangenis in de tijd van de Spaanse overheersing, nu is het een restaurant.
Daarna ging het naar het echte centrum van Trinidad, supertoeristisch, maar schilderachtig. Mooi gekleurde huizen, paard en wagen over de kinderkopjes en een soort van autovrij gebied. We hebben samen het museum van architectuur bezocht en daarna zijn we Canchancharra gaan drinken. Een specialiteit van deze regio, maar uiteraard ook gewoon met rum. Verder suiker, honing, limoen en water, heerlijk! Na deze guided tour heeft Jose ons in een restaurant gebracht om te lunchen en daarna gingen we 'ieder voor zich' Trinidad bekijken. Ik ben samen met Joyce op pad gegaan. We hebben een Santeria tempel bezocht, het museum van fijne kunst, de toren beklommen en een maquete van de stad bekeken. Daarna zijn we met Margot, Rafael, Marjon en Arno terechtgekomen in de Boquedita del Medio van Trinidad en daar hebben we onder het genot van Mojito's lekker zitten borrelen. Voor vanavond heeft Jose weer een restaurant geregeld en daarna gaan we naar het Case de la Trova voor weer een avond vol Cubaanse muziek. Let's party!
Cuba, dag 5 en 6
29 jul. 2016
🇨🇺
vanuit Cuba
Dag 5
Vandaag een dag aan het strand doorgebracht. Met de bus werden we naar een haventje gebracht en vandaar gingen we met de boot naar Caya Levoso, een eilandje zoals je dat in Expeditie Robinson ziet, parelwit strand, veel palmbomen en mangrovebossen. We hebben genoten van de zee en het strand. Lekker boekje gelezen en verder niks. Ook lekker hoor
Dag 6
Vandaag was een echte reisdag. We zijn van Vinales naar Trinidad gereden, ruim 600 km.
Om 8 uur reed de bus voor en stonden wij keurig klaar om te vertrekken. Eerst ging de reis terug richting Havana en daar gingen we via de rondweg omheen. Je moet je bij de woorden snelweg en rondweg niet teveel voorstellen hoor, oké je kunt 100 per uur op de snelweg, maar die wordt ook gebruikt door voetgangers, fietsers, tractoren en paard-en-wagen en ossenkaren. En soms gaan die gewoon in tegengestelde richting, haha.
Kort na Havana werden we aangehouden door de politie en moest onze chauffeur mee voor allerlei controles, na een kwartier kwam hij, behoorlijk pissig, terug in de bus en konden we verder.
Zo ongeveer op de helft moesten we even tanken dus stopten we bij een tankstation, wij meteen op de koffie af en de chauffeur ging tanken.....maar toch niet. Er bleek een tankwagen bezig met vullen van de tanks en we zouden moeten wachten tot hij klaar was en dan nog 45 minuten tot het tankstation weer open ging, in Cuba moet je geduld hebben. Maar deze keer hebben we er niet op gewacht, het volgende tankstation was onderweg naar ons lunchadres en dat konden we nog wel halen. Dus verder en na een succesvolle tankstop zijn we doorgereden naar een restaurant bij een prachtig binnenmeertje aan de Caribische kust. We konden daar krokodil bestellen, dat heb ik dus maar gedaan. Was best lekker, smaakt een beetje als kip met een steviger structuur. Lekker gegeten weer.
Daarna reden we door naar Varkensbaai, de plek waar in 1961 de Cubaanse bannelingen geprobeerd hebben het regime van Castro omver te werpen. Dat is mislukt en dat katen ze daar zien ook. Overal gedenkplaten en borden tot hoever de 'indringers' gekomen zijn.
Na deze bezienswaardigheid reden we verder naar Cienfuegos, de jongste stad van Cuba en gebouwd door de Fransen, daardoor heeft deze stad een heel andere sfeer dan de andere steden die allemaal Spaanse invloeden hebben. In Cienfuegos hebben we even door het stadje gewandeld en wat foto's gemaakt. Maar omdat het al laat werd zijn we ook al snel weer verder gereden. We voelen ons soms wel een beetje Japanners, af en toe de bus uit voor foto's en dan snel weer verder.
Na het vertrek uit Cienfuegos kwamen we in een echt enorme regenstorm terecht, onweer, pikzwarte lucht, takken over de weg en de weg overstroomd met modder en water. Maar opnieuw reed onze chauffeur ons er veilig doorheen. En zo zijn we rond 8 uur veilig aangekomen in ons Casa Particolare in Trinidad. Een privehuis waar we mogen logeren. Het is denk het modernste verblijf dat we tegen zullen komen. Hier is zelfs een wc mét bril, hihi
Ook hier was het even spannend want er bleek een kamer te weinig geteserveerd, maar onze Jose heeft het voor ons opgelost. Straks nog even ergens eten en dan morgen Trinidad verkennen.
Cuba, dag 4
27 jul. 2016
🇨🇺
vanuit Cuba
Dag 4
Vandaag een reisdag, we reizen van Havana naar Vinales, ongeveer 2,5 uur rijden.Om 8 uurkomt Jose ons ophalen met onze privebus met chauffeur ( die overigens het jongere broertje van Barack Obama lijkt te zijn) en vertrekken we uit ons eerste hotel. Tijdens de rit vertelt Jose weer veel en wijst op alle interessante gebouwen. Zo rijden we langs de Amerikaanse ambassade aan de Malecon, daar staan enorm veel vlaggenmasten voor. Vroeger hingen daar allemaal zwarte vlaggen aan, nu alleen nog 1 Cubaanse, doel van al die vlaggen was om het zicht op de ambassade te ontnemen, want de Amerikanen hadden lichtkranten met wereldnieuws voor de ramen geplaatst. En later rijden we langs de Russische ambassade, dat gebouw heeft een enorme toren, bedoeld om Amerika te bespioneren. Nog voor we Havana uit zijn hebben we de eerste wegafzetting al te pakken, we waren ervoor gewaarschuwd, een stuk omrijden dus en direct daarna rijden we een groen landschap in.
Hier is het agrarisch gebied waar de boeren zorgen voor de voedselvoorzieining van Havana, 60% van hun oogst wordt door de staat geincasseerd en naar Havana gebracht om daar verkocht te worden.
De eerste stop is bij een 'benzinestation' waar Jose ons adviseert om flessen water in te slaan omdat die in Vinales nauwelijks te koop zijn, hij zegt er wel bij 'als er water is', er is namelijk nog steeds een Amerikaans embargo en soms is het water op!! Gelukkig hebben we hier mazzel en kunnen we allemaal een 5 ltr fles kopen. Dit is de eerste winkel waar ik ook zeep en deodorant enzo zag, gelukkig hoef ik die toch niet te kopen.
De volgende stop is een tabakfarm met sigarenfabriek, we krijgen een demonstratie over het maken van sigaren en natuurlijk mogen we ook even roken én kunnen we sigaren kopen. Supergrappig, we staan allemaal op de foto met een sigaar.
Daarna weer de bus in, op weg naar een restaurant voor de lunch, weer heerlijk echt Cubaans gegeten, veel black beans op tafel iedere keer.
Daarna liepen we naar een uitkijkpunt over de mooie vallei van Vinales, hier zijn bijzondere 'bergen' te zien die op de werelderfgoedlijst van Unseco staan, de zogenaamde Mojones. Prachtig uitzicht.
Vervolgens naar een prehistoric wallpainting. Er was niets prehistorich aan hoor, gemaakt in 1975, maar er staan wel dino's op????
Als laatste toeristische hotspot gingen we naar het commandocentrum van Che Guevara tijdens de rakettencrisis van 1962. Vanuit een grot midden in het oerwoud heeft hij 32 dagen het leger aangestuurd, ver verstopt tussen de rotsen. Het was een beetje ver rijden en de gids en de chauffeur wisten de weg niet dus het ging niet helemaal gesmeerd. Maar de plek zelf was heel interssant om te zien.
Op de terugweg kwamen we in een gigantische onweersbui terecht, maar onze chauffeur reed ons veilig de berg af. Tot slot via het centrum van Vinales naar het hotel, daar aangekomen werden we erg blij van het uitzicht en van het hotel. Maar toen Jose ons ging aanmelden bleek dat er voor ons geen kamers waren gereserveerd. Gelukkig had de Cubaanse reisorganisatie een ander hotel geregeld waar we wel kamers hadden....we waren er al voor gewaarschuwd, maar je moet echt wel flexibel zijn.
Na het inchecken hebben we met elkaar nog even wat gegeten en gedronken en daarna zijn we na deze lange dag ons bed in gerold.
Voor foto's moeten jullie nog even geduld hebben, het internet is hier niet zo goed dat je foto's kunt opladen. Dus die komen waarschijnlijk pas na terugkomst.
Oh ja, even voor de goede orde: Cindy uit het reisgezelschap heet in het echt Joyce, haha verkeerd onthouden bij het voorstelrondje
Cuba, de eerste 3 dagen
26 jul. 2016
🇨🇺
vanuit Cuba
Dag 1
Vertrekdag, Albert brengt me naar Schiphol. Ik ben niet de enige die vandaag op vakantie gaat, wat een drukte! Mijn tas wordt eruit gepikt en het duurt even voor ik door de controle ben, maar ik mag uiteindelijk verder. Lekker op Schiphol rondgelopen, blijft leuk. Bij de gate blijkt dat het vliegtuig 3 kwartier vertraging heeft. Niet grappig want we hebben maar een uur overstaptijd.
De vlucht is prima, beter vliegtuig dan de echte lowbudgetmaatschappijen. In Madrid landen we bij hal 1, maar met de bus worden we naar hal 2 gebracht. Daar aangekomen blijkt ons vliegtuig van hal 1 te vertrekken een kwartier lopen, rennen dus! Maar we halen het, net voor het sluiten van de gate komen we aangerend. Onderweg kennis gemaakt met Martin en Angelien, de eerste medereizigers.
In het vliegtuig zit ik naast een Cubaanse mevrouw die de hele vlucht geslapen heeft, maar aan het einde van de reis hebben we nog een poosje zitten kletsen. Ze kwam terug van drie maanden werken in Portugal en ging eindelijk haar man en zoon weer zien. Ze vertelde veel over haar leven in Cuba.....we mogen niet meer mopperen in Nederland! In de aankomsthal maakte ik kennis met Rafael en Margot, onze Belgische reisgenoten. Hij tandarts, zij communicatiemedewerker voor een politicus in het Europees parlement. Neef en nicht van elkaar en superjong.
Na 2,5 uur bij de bagageband staan werd duidelijk dat onze bagage het vliegtuig had gemist, dus naar de bagageclaim. Daar ontmoeten we de overige groepsleden, Cindy en Marjon en Arno. Zo waren we compleet, met elkaar hebben we aangifte gedaan van de verloren bagage en toen op zoek naar Jose Alberto onze gids. Na een korte zoektocht hebben we hem gevonden en gingen we naar hetgeldwissel kantoor. Opnieuw ruim een uur in de rij, maar toen konden we dan toch eindelijk naar het hotel. We hebben een prima hotel tegen Havana Viejo, het oude centrum aan. Na aankomst zijn we uitgeput in bed gerold. Leerpunt van onze eerste uren in Cuba: hier moet je geduld hebben.
Dag 2
Na een korte nacht heerlijk ontbeten op de 7e verdieping van het hotel. Een blik uit het raam was wel een cultuurschok. Wat een vreselijk vervallen stad! Alles is aan renovatie of misschien wel aan sloop toe in mijn Hollandse ogen. Na het ontbijt een korte wandeling gemaakt om alvast een beetje de stad te 'voelen'. Naar de Malecon gelopen, de muur die de stad beschermt tegen de Atlantische Oceaan. Ook een rondje door de woonwijk, achter de mooie promenade Prado, gelopen. Daar is het leven anders dan het toeristische deel dat Jose ons gaat laten zien, pffff ik dacht dat Ulaan Baatar vervallen en arm was, maar hier is het misschien nog wel veel erger.
Daarna met de groep, onder leiding van Jose begonnen aan een rondwandeling door Havana Viejo. Hier is men bezig om de prachtige koloniale gebouwen te renoveren. Er zijn enorm veel bouwputten, maar het resultaat is mooi. Er staan veel mooie gebouwen, maar het geld ontbreekt om ze allemaal op te knappen.
En dan die oude auto's, wat zijn ze geweldig. Je blijft foto's maken van het verkeer. We hebben alle highlights gezien en Jose vertelt veel over de geschiedenis van Cuba met al zijn bezetters en natuurlijk de revolutie. Aan het einde van de wandeling heeft Cindy sandalen gekocht, want haar hoge-hakken-reisschoenen zijn niet echt geschikt voor de Cubaanse straten. Daarna terug naar het hotel en na een korte opfrissing ben ik samen met Marjon en Arno naar het museum van de revolutie geweest. Een supergrappig museum met allerlei items die door de revolutionairen zijn gebruikt: dit fluitje is door el capitan gebruikt tijdens de gevechten van.... Ook een enorme heldenverering en propaganda voor Fidel Castro, niets anders dan de werkwijze in Rusland, Mongolie en China die ik eerder zag.
In de avond gingen we met zijn zessen naar de Buena Vista Social Club. Heerlijk was dat, een avond met diner, mojito's en een show van de oude knakkers. Het toppunt was een 96 jarige Cubaanse zangeres die de show stal. Muziek maakt de mensen hier gelukkig.
Dag 3
Vanmorgen begonnen met een rondrit in classic cars, wat een feestje was dat! Die oude karren rijden nog, maar er rammelt van alles en van katalystoren hebben ze nog nooit gehoord. Dus het stinkt naar uitlaatgassen, enorm. Maar de chauffeurs zijn reuzetrots op hun auto en poetsen de hele dag. We hebben nu een ander deel van Havana gezien, waaronder de ambassadewijk en een prachtig park. Maar ook kwamen we langs enorme rijen voor de bakker, waar de mensen met voedselbonnen stonden te wachten op hun beurt. Ik weet het niet hoor, met dat communisme.
Na de rondrit hebben we met elkaar geluncht op een heerlijke binnenplaats, uiteraard weer onder begeleiding van een live optreden. Havana ademt live muziek. Na de lunch gingen Cindy, Margot, Rafael en ik de stad in. Het eerste plan was om kleding en tandenborstel te kopen, omdat het nu toch echt vies wordt in onze reiskleren, maar via de vader van Margot kregen we bericht dat de koffers onderweg zijn. Dus geen reden om op kosten van de verzekering te shoppen. Toch zijn we de stad in gegaan en nadat ik sandalen heb gekocht en eindelijk mijn wandelsokken en wandelschoenen kon uittrekken zijn we naar El Bocadita del Medio gegaan, een cafe waar Ernest Hemingway zijn mojito's dronk. Wij hebben zijn voorbeeld gevolgd. Daarna gingen we naar El Floridita, het cafe waar hij Daiquiri's dronk.....hebben we ook maar gedaan. Toen terug naar het hotel en onderweg bij Sloppy Joe's zijn we nog even gestopt voor nog een laatste cocktail. Ik heb daar weer een Mojito genomen, heerlijk.
Bij aankomst in het hotel bleken de koffers te zijn gebracht, hoe blij kun je zijn met schone kleren!!!
Na een snelle verkleedsessie gingen we naar een top restaurant in Havana Est, aan de andere kant van de baai. Heerlijk en heel gezellig met de hele groep gegeten en genoten van een superavond. We hebben hier ontdekt dat je beter cocktails kunt drinken dan wijn als je in Cuba bent....een glas wijn kost 5,25 en een Mojito 2,50!
