Yekaterinburg

Dinsdag, in Yekaterinenburg met Elena (ja, alweer, maar niet dezelfde als in Moskou) op pad om de stad te bekijken. Bij mijn aankomstmaandag vond ik het geen mooie stad, echt communistische stijl en veel verloederde gebouwen, dus ik ben benieuwd of er hier wel iets te zien is. Elena is een schat van een gids, een meid van 24, die 4 talen spreekt en ook goed verstaanbaar Engels. We gingen te voet op pad, want ook hier zit ik in het midden van de stad. Het eerste plein waar ze me mee naartoe bracht was het plein met de Zwarte Tulp, een monument voor de slachtoffers in het Russische leger in de oorlogen na de Tweede Wereldoorlog, die ze hier trouwens The Great Patriatic War noemen. De Zwarte Tulp is dus voor de lokale slachtoffers in onder andere Afghanistan. Het mooie van dit monument vind ik dat het is gemaakt samen met de moeders van deze slachtoffers. Er ligt een indrukwekkend aantal bloemen en het monument is mooi. Het heet de Zwarte Tulp, omdat de helikopter die de slachtoffers van het strijdveld ophaalde de Zwarte Tulp werd genoemd.

Na dit eerste indrukwekkende stukje gingen we door naar de Bloedkathedraal, de kerk die is gebouwd op de plek waar de Romanovs zijn gedood. Een prachtige, met veel goud ingelegde kathedraal met wel honderden afbeeldingen van de familie. Binnen de in de kathedraal moest ik een hoofddoek op (alsof ik de moskee weer in ging, Ronald) en kwamen we in het kerkelijke deel. Nu begreep ik de hoofddoek want er was een dienst aan de gang. Bijzonder om live zo'n viering mee te maken hoor, veel zingen en zoals ik al eerder zei, veel kruisjes slaan. We hebben hier wat iconen bekeken en daarna gingen we naar de kelder en dat is de plaats van de executie. Een bijzondere ervaring om daar rond te lopen. Je wordt gek van de iconen van 'The Royal Family' zoals ze het hier noemen, maar toch ook erg indrukwekkend. Morgen ga ik ook hier weer even terug om op mijn gemakkie alles nog een keer te bekijken en foto's te maken.

Na deze bezichtiging hebben we een wandeling gemaakt door Yekaterinenburg en ik weet nu alles over de historie van deze stad en wat er te zien is. Elena is een erg trotse Russische die veel van Yekaterinenburg houdt, superleuk om haar heel enthousiast te horen vertellen. De stad is in opdracht van Peter de Grote (daar is ie weer!) gebouwd, met het doel hier de industrie te vestigen die hij nodig had om zijn rijk op te bouwen. Nog altijd is Yekaterinenburg een grote industriestad. Uit de nabij gelegen Oeral worden ijzererts en diverse mineralen gewonnen. In de stad zijn grote ijzer verwerkende fabrieken en in de Stalin-tijd werd hier alles gemaakt wat hij nodig had aan tanks en dergelijke. Door de aanwezigheid van de mineralen is het een rijke stad op het randje van Siberië. Er is hier geen sprake van werkloosheid. Het inkomen is lager dan in Moskou, maar het levensonderhoud is ook goedkoper.

Na de lunch, die we samen hebben genuttigd, zijn we weer op weg gegaan, nu met de auto want de doelen van vanmiddag liggen wat verder weg. De eerste stop was bij een ander herdenkingsmonument. Nu voor de slachtoffers van de Goelags van Stalin. Een sobere plek langs de snelweg met muren met de slachtoffers erop uit de regio rond Yekaterinenburg. Onvoorstelbaar hoeveel namen erop stonden, allemaal van jonge mensen en volgens Elena, allemaal jonge mensen met ‘brains'. Stalin wilde zijn rijk bouwen voor de arbeidersklasse en kon daarbij de intelligente, hoog opgeleide mensen met een eigen mening niet gebruiken. Zij werden allemaal naar de kampen in Siberië gestuurd en veel van hen kwamen nooit meer terug. Ongelooflijk zoveel mensen! En dan te bedenken dat dit alleen nog maar namen zijn van mensen uit deze regio. Indrukwekkend..... Soms wordt je even stil tijdens zo'n reis.

Daarna stond er een vrolijker onderwerp op de planning: de Europees/Aziatische grens. Op deze plek ben ik de grens tussen de twee continenten officieel overgestoken. Ik heb op aanwijzingen van Elena allerlei rituelen uitgevoerd, waardoor al mijn wensen uitkomen..... Ik heb zelfs een officieel certificaat gekregen dat ik deze grens gepasseerd ben op mijn reis langs de Trans Siberische spoorlijn en we hebben champagne gedronken om het te vieren. Superleuke ervaring!

En daarna weer verder naar het klooster waar de lichamen van de Romanovs in eerste instantie zijn ‘gedumpt'. De Russische kerk en daarmee ook de Russische overheid willen dit markeren als de plek waar ze ook zijn gevonden. Het is een klooster dat door monniken wordt bewoond. Er is een ‘hotel' voor pelgrims en het is natuurlijk ook Russisch Orthodox. Dus ook hier moest een hoofddoek op, maar omdat vrouwen hier ook geen lange broek mogen dragen (wat wij allebei deden) moest hier ook nog een soort van ‘overrok' om de middel worden geslagen en zo verkleed gingen we het klooster in. Op het complex staan verschillende houten kerken, ieder ter aanbidding van een andere heilige die gerelateerd is aan iemand van de Romanovs. Iedere kerk is voorzien van die gouden bollen op de daken en voor de bouw van de kerken is alleen hout gebruikt, er zitten dus geen spijkers in. Bekijk op de foto's maar eens hoe knap dat is. Het was in een prachtig park midden in het bos gelegen en op een bankje in dat park heb ik een hele tijd met Elena zitten kletsen over geloof en gebruiken in onze beider landen. Ze heeft verteld over haar Parijse verloofde en we hebben de politiek besproken, of Europa nou wel zo goed is enzovoort-enzovoort-enzovoort. Superboeiend om meer te horen dan alleen maar de toeristische praatjes. Elena is duidelijk van een andere generatie dan de eerste twee gidsen, ze is erg geïnteresseerd in het leven in het westen en ze zei meerdere malen dat ze zich een wereldburger voelde. Ze ziet allerlei kansen nu de grenzen van Rusland open zijn. Ze is van plan om volgend jaar met haar Franse verloofde te trouwen en zal dan 'ergens in de wereld' gaan wonen, want hij maakt carrière als diplomaat. Leuk om het verschil tussen de generaties te bemerken.
Na het vertrek uit dit klooster zijn we nog langs de plek gegaan waar volgens de historici de lichamen daadwerkelijk zijn gevonden en geïdentificeerd. Een heel sobere plek in het bos, ongeveer een kilometer van het klooster. Er is geen echt herdenkingsmonument, nogmaals omdat de kerk niet wil erkennen dat ze hier daadwerkelijk zijn gevonden, maar het is in al zijn soberheid misschien nog wel indrukwekkender dan wanneer er een heel circus omheen gebouwd zou worden.

Na dit laatste bezoek was de excursie dag teneinde en reden we terug naar Yekaterinenburg.

En op woensdag heb ik lekker rustig aan gedaan, eerst uitgeslapen en genoten van een ontbijtje in mijn eigen huissie. Daarna opnieuw de stad in, het is vandaag prachtig weer. Ik heb vooral genoten van het straatbeeld en veel foto´s gemaakt van mooie auto´s. Ook van veel gebouwen uit de Sovjet tijd en het bijzondere openbaar vervoer. Nu is het hier eind van de middag en zit ik weer in mijn appartementje om mijn verhaal te schrijven. Ondertussen de tv aan om OS2012 te kijken, best lekker even rustig aan doen.

Zoals gezegd, de stad is niet echt mooi, het staat vol met van die oude Sovjet gebouwen, die in zeer slechte staat zijn. Daar tussen staan dan volledig willekeurig ineens splinternieuwe bedrijven. Ook hier heel brede straten en verschrikkelijk veel auto's. Er zijnnauwelijks echte parkeerplaatsen, maar parkeren mag overal en dat doen ze dus ook. Verder heeft er nog niemand nagedacht over 'regeltjes' voor deimmense hoeveelheid reclame-uitingen, dus het straatbeeld isbehoorlijk rommelig.

Het appartement was een belevenis op zich, uiteindelijk was het toch wel prettig om even in een soort van ‘gewoon huis' te verblijven in plaats van in hotels. Het verhaal van de Romanovs, die met zijn zevenen zijn omgebracht door de Bolsewieken, is indrukwekkend en ontroerend. De monumenten voor de oorlogsslachtoffers en de Goelag-slachtoffers zijn dat ook. Dit alles en de kennismaking en de superleuke gesprekken die ik met Elena heb gevoerd maken dit uitstapje uit de trein toch zeer de moeite waard.

Dit is alweer het einde van mijn verblijf hier in de Oeral. Ook hier weer genoten, nu word ik vanavond weer opgehaald voor de volgende en voor mij de langste etappe in de trein. Wel bijzonder want ik stap vannacht terug in de tijd. Op 2 augustus vertrekt de trein uit Yekaterinburghet isdan 01.15 uur, maar in de trein stap ik terug naar 1 augustus. In de trein wordt namelijk altijd Moskou tijd gehanteerd en dan is het weer 23.15 uur!

Vanaf nu gaat het even duren voor jullie weer van mij horen. De eerstkomende 3 dagen zit ik in de trein, daarna ben ik twee dagen in Terelj National Park in Mongolië, ik ga daar wandelen en zal in een Ger overnachten, ik verwacht dat daar geen Internet is, hihi. Pas op 7 augustus ben ik weer in een hotel, dan in Ulaan Baatar, daar ben ik ook twee dagen en hoop ik weer toegang tot het Internet te hebben, maar ik zal mijn verhalen in de tussentijd bijhouden hoor.

Dus Dobre Vetsjer en tot later.

(Oh ja, nu ik hier bijna vertrek durf ik ook de foto's van mijn voordeur wel te laten zien.)

De echte trein

Nou dat was het dan hoor, de eerste etappe in de echte trein.

Zondagmiddag kwam 'mijn' taxichauffeur me weer ophalen in het hotel en ook hij heeft me keurig in de trein, tot in de coupe gebracht. Er wordt goed voor me gezorgd hoor! Deze keer deelde ik de coupe met een Pools meisje, een Zwitserse jongen en een Russische jongen. Met de Zwitser en de Poolse heb ik ook weer leuke gesprekken gehad. De Rus hield zich afzijdig. Het leven in de trein is behoorlijk, verplicht 'onthaasten'. Je leest een boek (het eerste boek is al uit), je maakt een praatje, je kijkt een poosje uit het raam, je doet een dutje, je gaat eens naar het toilet, je loopt een stukje door de trein en dan begint het weer van voor af aan. Iedere 4 tot 6 uur maakt de trein een stop en dan ga je er even uit. Op de perrons is het geweldig! Er lopen allemaal baboeska's (moedertjes van Rusland) en zij verkopen van alles en nog wat. Van knuffelbeesten tot ontzettend lelijke kitscherige souvenirs, van zelf gekweekte groenten en fruit tot gekoelde frisdranken en yoghurt. Vanmorgen op één van de stations liep zelfs een dame met een mand met hele (gedroogde) vissen!

Het uitzicht is niet zo heel erg spannend tot nu toe, de eerste 1500 kilometer waren er alleen maar berkenbossen te zien, af en toe onderbroken door een schijnbaar willekeurig neergekwakt groepje huizen dat samen een dorpje vormt. De meeste huizen zijn van hout, hoe stoken ze dat warm in de winter? In mijn westerse ogen kunnen alle huizen ook wel een likje verf gebruiken. Hoe klein het dorpje ook is, er is altijd een kerk met van die gouden koepels. We hebben onderweg 4x gestopt. In Vladimir, in Nizny Novgorod (vroeger Gorky), in Kirov (hier is de Rus uitgestapt) en in Perm. Na Perm werd het uitzicht mooier, we zijn diverse grote rivieren overgestoken en zijn de Oeral in gereden. Dus het landschap wordt nu heuvelachtiger.

Onderweg zie je ook verschrikkelijk veel, kilometerslange goederentreinen. Soms van die containers erop, of van die tanks voor vloeistoffen, maar ook heel veel steenkool en duizenden boomstammen.

In Yekaterinenbrug heb ik afscheid genomen van de Zwitser en de Poolse, zij gaan nog een dag door naar Novosibirsk. En bij het uitstappen stond alweer mijn transfer te wachten. Bij de uitgang van de coupe dit keer zelfs. Het voelt alsof er door heel Rusland een soort netwerk actief is dat mij volgt en me steeds weer opvangt op de juiste plek. Dit keer was het de directeur van de Tourist Agency van Yekaterinenburg. Hij heeft me naar het appartement gebracht, want hier heb ik gekozen voor low-budget en geen hotel maar een appartement genomen. Nou jongens, low budget is het, waar ik nu toch terecht gekomen ben!

Ik zit in een KGB appartement, midden in het centrum. Ik dacht dat de naam KGB appartement vooral verwees naar vroeger tijden, maar ik zit gewoon echt in zo'n appartement! Ik heb een volledig ingerichte huiskamer/slaapkamer met piano, een toilet van voor de oorlog en dito badkamer, maar dan wel weer met ligbad. En een keuken met alle voorzieningen, maar het ziet eruit! Ik heb een paar foto's gemaakt, maar van de ingang durf ik jullie geen foto te laten zien dat is echt te erg! In het begin dacht ik, dit doe ik niet ik ga alsnog naar een hotel. Maar nu ik hier zit, ik heb net eten gekookt en zit nu te internetten, want dat is er dan weer wel, begin ik de lol er wel van in te zien. Dus ga ik hier lekker slapen en word ik morgen weer opgehaald door een gids om op zoek te gaan naar de Romanovs.

Ik ben overigens weer twee uurtjes in de tijd opgeschoven, het is hier nu 22.30 uur en bij jullie pas 18.30 uur.

moskou

ow dit is ingewikkeld, ik zit nu achter de pc van het hotel en als ik niet uitkijk dan type ik in het Russisch. Hoop dat het een verhaal wordt dat jullie begrijpen.

Bij aankomst in het hotel werd al snel duidelijk dat ik het westen achter me gelaten heb. Ik ben terecht gekomen in hotel Tourist, een aantal gebouwen bij elkaar uit de tijd van het communisme. Het zijn van die woonblokken zoals je die je voorstelt als je over Rusland denkt. Alles wat je nodig hebt is er, maar het is allemaal behoorlijk ' versleten' zal ik maar zeggen. Ik zit in ' korpus 4', gebouw 4 dus. En ieder gebouw wordt 24 uur per dag ' beheerd' door een heer. Bij deze man moet je alles vragen wat je nodig hebt, hij spreekt echter geen woord Engels, Duits of welke andere taal dan Russisch dan ook, dus..... Maar uiteindelijk kun je alles duidelijk maken hoor, ik heb nu dus zelfs geregeld dat ik zijn pc mag gebruiken, hihi.

De kamer is op zich prima, maar bloedheet, geen airco en in de douche stinkt het naar verrot hout enzo. Maar ach, ik heb er heerlijk geslapen.

Gisteren ben ik dus aangekomen, om 8.00 uur kwam de trein aan in Moskou en mijn taxichauffeur heeft me hier om 8.30 uur afgezet. Om 9 uur kwam de gids al, dus veel tijd om bij te komen was er niet. Elena, dat was de gids is een Moskouse vrouw die ook weer enthousiast veel wist te vertellen. Ik ging op pad met nog twee Nederlandse dames (Joke en Jopie), twee vriendinnen die ook de Trabssiberie express doen, maar dan de route naar Vladiwostok. Het was een superleuke dag. We gingen met de metro naar het centrum, dat is op zich al een belevenis en toen we uit de metro kwamen gingen we direct door naar het Rode Plein. Wat is dat indrukwekkend, die mooie kathedraal (gebouwd in opdracht van Ivan de Verschrikkelijke) en het Kremlin zijn de bekende plaatjes. Maar ook het warenhuis Gym (in de tijd van Stalin de enige plek in Rusland waar je kleding mocht kopen) en de andere gebouwen aan het plein zijn indrukwekkend. Ik heb de plek gezien waar de presidenten de parade afnamen. Ik zie Breznjev nog staan op dat podiummet al dat militaire vertoon ervoor. Het is superleuk om hier nu zelf rond te lopen. We hebben het wisselen van de wacht gezien, bij het graf van de onbekende soldaat. In St. Petersburg was het vooral het verhaal van de Romanovs, hier overheerst het verhaal van de Sovjet tijd en de veranderingen door Gorbatsjov. Elena heeft nog meegemaakt dat ze met haar ouders en grootouders (dus 5 personen) in een 2-kamer appartement woonden, met ' voorzieningen buiten'. Dat was prima in de zomer, maar in de winter met -25 geen pretje.

Na het Kremlin hebben we een kathedraal bezocht, het Russisch Orthodoxe geloof is vooral heel veel kruisjes slaan en heiligen kussen. Prachtig versierde kerken met veel goud. Na de kathedraal gingen we naar de winkelstraat van Moskou en hebben daar gelunched. Gezellig met Joke en Jopie gedaan en ondertussen veel gekletst. Na de lunch gingen we weer onder de grond en hebben we de meest indrukwekkende metrostations gezien. Het zijn net kleine musea. Gebouwd in opdracht van Stalin, hij heeft de stad wel iets goed nagelaten hiermee. Maar daardoor ook vol propaganda, de schilderingen namelijk moesten het verhaal vertellen dat het leven in Rusland geweldig was. Je ziet dus taferelen uit de landbouw met onwaarschijnijk overdadige oogsten en mensen met allemaal gelukkige gezichten, vissers met metersgrote vangsten. Mooi om te zien en fascinerend om het verhaal erbij te horen.

Na de metro gingen we op een rondvaart over de rivier de Moskwa, niet zo mooi als in St.Petersburg maar wel lekker om weer even te zitten :-).

Na deze excursie dag was ik bekaf! Daarom ben ik naar de supermarkt bij het hotel gegaan, heb mijn avondeten gekocht en heb dat bij het hotel in een parkje opgegeten. Daarna heb ik lekker op mijn kamer een boekje gelezen en ben vroeg gaan slapen.

Vanmorgen ben ik op eigen houtje weer met de metro naar de stad gegaan. Best stoer als je de bordjes kunt lezen! Ik heb nogmaals het Rode Plein bezocht. Gisteren ging het in zo'n sneltreinvaart dat ik vandaag nog even op mijn gemak wilde rondneuzen daar. Ook ben ik in Gym geweest, het warenhuis. Zoals gezegd in de tijd van Stalin het enige warenuhuis in Rusland. Ik denk dat de man zich omdraait in zijn graf als hij er nu een kijkje zou nemen. Al die dure winkels als Versace, Dior en zelfs een Apple store pasten niet echt in zijn communistische plaatje denk ik.

In een restaurantje in Gym heb ik even gelunched en vandaar hebben jullie mijn update over de treinreis gehad. Nu ben ik terug in het hotel en over ongeveer drie kwartier word ik weer opgehaald om naar de trein te gaan. Ben benieuwd of mijn gezelschap in deze trein net zo vermakelijk wordt als dat van afgelopen keer.

Morgennacht kom ik dus aan in Yekaterinenburg, dus wordt vervolgd.

Jullie moeten me wel een beetje op de hoogte houden hoor! Hebben we al medailles gewonnen??

De eerste nacht in de trein

Vrijdagavond kwam Mariana me weer ophalen in het hotel en met een taxi gingen we naar het station. Daar heeft ze me bijna tot in mijn bed gebracht! Ze heeft samen met mij ingechekt en daarna mijn coupe en mijn bed laten zien. Nadat ze heeft uitgelegd hoe alles werkt, is ze na de woorden: ' let op je paspoort en tickets en vertrouw niemand' weer vertrokken. Op dat moment was ik alleen in de coupe. Ongeveer 10 minuten voor vertrek kwam er nog een Russisch echtpaar binnen. Zij spraken 10 woorden Engels en ik 5 Russisch, dus dat was een leuk gesprek :) Hij zei: 'you invite Russian tradition, gin-tonic' dat kon ik natuurlijk niet weigeren, dus binnen een half uur zaten we met zijn drieen te proosten. Leuk! We hebben op onze manier een leuk gesprek gehad, vakantieverhalen uitgewisseld. Af en toe belde zij met hun dochter thuis als ze een woord niet wisten, supergrappig. Ze vonden mij een 'grace woman', omdat ik deze reis alleen maak (ik denk dat ze brave bedoelden). Na aankomst in Moskou weer gedag gezegd en met mijn transfer-taxi-chauffeur op weg naar het hotel. Daar is 't wel ietsje anders dan in St.Petersburg, pfff. Maar de verhalen over Moskou probeer ik jullie later te vertellen. Ik zit nu namelijk dit verhaal op mijn telefoon te typen, in het warenhuis Gym op het Rode Plein. Ik hoop straks voor ik naar de trein vertrek in het hotel nog een half uurtje Internet te hebben voor de rest van deze update. Wat ik wel kan zeggen: ik vermaak me geweldig, red me aardig met de taal ( en met mijn handen en mijn Point-it boekje), dus geen zorgen! Vanmiddag vertrekt de trein naar Yekaterinenburg, daar kom ik morgennacht pas aan. Kus voor jullie allemaal

St. Petersburg

Hallo allemaal,

mijnbelevenissen in St. Petersburg. Het is een heel verhaal, dus als je geen zin hebt omalles te lezen, lekker overslaan. Voormezelf is het fijn om alles op te schrijven, want ik weet nu al dat ik aan het einde van deze reis, dit eerste deel alweer kwijt ben.

1eavond

Als je de straat van het hotel uitloopt kom je al meteen op een enorm groot plein/ park waar mensen op het gras picknicken, zorgt voor een heerlijk vakantiegevoel. Het weer is ook prachtig, blauwe lucht en een graad of 22. Links ligt dan al meteen de rivier Neva, waar langs de oever honderden rondvaarboten liggen en je wordt naar binnen gelokt door dames die met zo´n electrische megafoon je aandacht proberen te lokken. Grappig want bij iedere boot staat er een te roepen. Er flaneren erg veel mensen langs de rvier en er zijn terrasjes en leuke parkjes. De Seine is er niets bij.

Ik ben langs de Hermitage gelopen en dan kom je op een enorm plein, het Paleisplein. Immens groot en met prachtige gebouwen van de stadsarchitect Carlo Rossi. Vanaf dat plein ben ik de Nevski Prospect ingelopen, dé winkelstraat van de stad. Mooie winkels met grote merken. Ik heb maar een klein stukje gedaan, de rest komt van de week wel. Ik wilde namelijk ook nog wel even iets eten, dus op zoek naar een restaurant. En nu wreekt het gebrek aan kennis van de Russische taal zich, ik herken niet eens een uithangbord van een restaurant! Er waren ook wat zaken bij waarvan ik dacht dat het misschien een restaurant was, maar het zou net zo goed een louche nachtclub kunnen zijn, dus daar ben ik maar voorbij gelopen. Uiteindelijk toch een mooi terras gevonden, een heerlijk biertje gedronken en een lekker biefstukje gegeten, niet erg Russisch maar wel heerlijk. Daarna via een andere route terug gewandeld naar het hotel. Daarbij kwam ik langs een prachtige kerk, de St. Isaac Cathedral, helaas zijn bijna alle kerken in gebruik als museum en niet meer als kerk.

Om 23.00 uur was ik terug in het hotel, het is dan dus nog gewoon helemaal licht buiten!

Dag 2.

Na een wat onrustige nacht, warm, licht, een-persoons bed enzo, werd ik vanmorgen wakker van de regen op mijn schuine dak, bah. Gelukkig was het een bui tot een uur of half negen, ik moest me om 9.00 uur melden in de receptie om met Tatiana, mijn gids voor vandaag, op stap te gaan en toen was het alweer droog. Maar natuurlijk eerst ontbijten in het hotel. Het is allemaal wat spartaans, houten keukenstoelen op een tegelvloer en beperkt keus voor het ontbijt, maar wat er is, is prima. Dus lekker koffie met een broodje genomen, glaasje sap erbij en de dag kon beginnen.

Tatiana zat al in de lobby op me te wachten en toen ik vroeg: 'Are you Tatiana?' Zei zij: 'Ja, en u bent Mevrouw Visser'. Gewoon in het Nederlands dus, wat een verrassing. Samen met haar ben ik op stap gegaan. Al snel bleek dat mijn idee van vandaag anders was dan het idee van Tatiana. Ik dacht dat ik één excursie dag had, maar nu bleek dat het twee halve dagen zijn geworden. Morgen komt de Hermitage aan de beurt. Vandaag stonden de Petrus en Paulus vesting, de kathedraal, een wandeling door de stad en de St. Isaacskathedraal op de planning. Mijn voorkeur gaat altijd uit naar lopen in een vreemde stad, dus dat gingen we ook doen. De klant is koning nietwaar?

Het was superleuk om samen met de gids onderweg te zijn. Doordat ik een privé gids had, kon alles en zij werd steeds enthousiaster en steeds was het: 'Oh laten we nog even daarheen lopen, dat is ook leuk'. Uiteindelijk was de 4 uur van vandaag behoorlijk kort. Tatiana is een Russische vrouw, ze woont in St. Petersburg en heeft vreemde talen, kunstgeschiedenis en kunst gestudeerd, de perfecte gids dus. Op mijn vragen naar het leven in Rusland wil ze echter niet zoveel zeggen. Toen ik vroeg naar de veranderingen sinds de val van het communisme zei ze dat er dingen verbeterd waren en ook dat er dingen slechter waren geworden, diplomatiek antwoord dus.

Eerst liepen we langs de Neva, dezelfde route als ik gisterenavond had gedaan. Gisteren was de Neva vol met plezier en rondvaartboten, nu lagen er ineens 2 militaire fregatten en een onderzeeër. En een stukje verderop zelfs zo'n enorm cruiseschip. Tatiana legde uit dat dit komt omdat hier 's nachts om 01.05 uur de bruggen van St. Petersburg opengaan, allemaal tegelijk! Dan kan de scheepvaart erdoor zonder dat het verkeer er veel last van heeft. Het is zelfs zo dat er dan honderden mensen aan de kade zitten om te kijken naar al die open bruggen en schepen die erdoor varen. Rare mensen die russen.

Maar goed, langs de Neva dus en over de paleisbrug naar de Petrus en Paulus vesting. De plek waar de eerste bebouwing van St. Petersburg is gerealiseerd. Het is er toeristisch maar wel super leuk om rond te lopen en je hebt van de punt van het eiland een prachtig zicht op de andere kant van de Neva waar de Hermitage zichtbaar is en waar de torenspits van de Admiraliteit en de gouden koepel van de St. Isaacskathedraal boven alles uitsteken.

In de kathedraal staan de tomben van alle Romanovs. Beginnend natuurlijk met de tombe van Tsaar Peter de Grote, of Peter de 1^e zoals ze hem hier noemen. En eindigend met een gedenkzaal voor de laatste tsarenfamilie, dus Nicholas en zijn vrouw en kinderen waaronder Anastacia. Als ik straks in Yekaterinenburg ben zie ik de plek waar ze zijn omgebracht, dus dan is het cirkeltje rond. Ik heb mijn lesje over de tsarenfamilie wel gehad hoor, er is een Peter de 1^e (die dus eigenlijk de Grote heet), maar ook een Peter de 2^e. Er is een Catharina de 1^e en de 2^e (die wordt dan ook weer de Grote genoemd), er zijn wel drie Alexanders, een Elisabeth, een Paul en een paar Nicholas'en en nog een heel rijtje. Natuurlijk kwam ook Anna Paulowna nog ter sprake. En dat de Europese vorstenhuizen allemaal aan elkaar verwant zijn is ook weer even duidelijk geworden. Al die Romanovs hielpen elkaar en hun vrienden wel vooruit hoor, de één liet een standbeeld voor de ander neerzetten en weer een ander bouwde een super paleis voor een (niet zo) geheime liefde. Net als in Parijs begrijp ik hier bij het zien van al die extreme rijkdom dat 'het volk' uiteindelijk in opstand is gekomen.

Voor we de kathedraal uitgingen nam Tatiana me mee naar een klein zaaltje ergens achter in de kerk. Ze zei dat we gewoon zouden gaan zitten en afwachten tot het mini-concert begon. Geen idee wat er ging gebeuren natuurlijk, maar op een gegeven moment kwamen er 5 mannen en die zongen een Russisch Orthodox kerklied, mooi!! Kippenvel. Martin en Jan, een soort van barbershop maar dan anders. Die bas kon laag joh! Het blijkt dat dit studenten zijn van het conservatorium hier en die verdienen zo hun collegegeld. Martin ik heb de cd gekocht, kom maar eens luisteren.

Na dit bezoek wandelden we door de stad, het voetbalstadion van Zenith heb ik gespot en we hebben ook een wandeling door de zomertuin gemaakt. Een prachtige beeldentuin met fonteinen en heerlijke bankjes om een paar uur door te brengen en dat doen dan ook veel St. Petersburgse ouderen en jonge moeders. We zijn langs de bloedkathedraal gewandeld en over Nevski Prospekt naar de St. Isaacskathedraal en die is mooi!!! Prachtig mozaïek en mooie schilderingen. Ik zal niet alles wat Tatiana verteld heeft over deze kerk hier doorgeven, je moet zelf maar gaan kijken. Het is de moeite waard.

Na dit bezoek was de tijd met Tatiana op en heb ik na een lunch de wandeling weer terug gemaakt, want ik wilde natuurlijk ook nog even in de bloedkathedraal kijken. Deze kathedraal is de enige in St. Petersburg met die typische bollen op de kerk en al die mooie kleuren. De rest van de stad is vooral gebouwd onder invloed van Italiaanse en Franse architecten. De bloedkathedraal is van binnen net zo mooi bewerkt als van buiten. Van onder tot boven vol met mozaïek. Ook hier weer veel toeristen, maar ja. Daarna heb ik even lekker op een bankje in een park gezeten, beetje moeie pootjes van al dat lopen. Toen ik in slaap begon te sukkelen ben ik maar weer opgestaan en verder gegaan. Het is ook zo wat als ik daar op bankje ga liggen dutten, straks word ik wakker met een handvol muntjes op mijn schoot.

Maar Ronald en Albert, toen heb ik het dus weer gedaan, geen treintje of koets deze keer, maar wel met een rondvaartboot meegegaan en me laten varen over de Neva en de kanalen van de stad. Het was heerlijk! Het was behoorlijk warm geworden en met mijn moeie benen was het even heerlijk zitten in de zon. De gids op deze boten praat het hele uur dat je vaart, maar geen woord buiten Rusland. Je hebt dus geen idee wat ze allemaal zegt. En jeetje wat hebben die mensen veel woorden nodig zeg.

Na de rondvaart een heerlijk echt Russisch diner genoten, met Stroganov. Inmiddels kan ik de restaurants herkennen en ook het woord café heb ik ontcijferd.

En na het diner ben ik naar het theater geweest. Helaas is het Marijinksi theater juist in deze periode twee weken gesloten in verband met de zomervakantie, dus ballet zit er niet in, maar ik ben naar het Nikolaevsky palace (alweer een Nicholas) geweest. Daar was een folklore avond met ook a capella zang door 4 mannen. Naast deze zanggroep was er een dansvoorstelling met kozakken dans, inderdaad ook met die mannen op hun hurken en de benen vooruit, dames die van die kreten slaken en veel gestamp. Super leuk om mee te maken.

Al met al een dag VOL met indrukken. Wat is er in deze stad veel te zien zeg.

Dag 3.

Vandaag de Hermitage. Wat is dat een pracht! Het gebouw is zo mooi dat je bijna vergeet om naar de schilderijen te kijken. Ik heb een paar mooie foto´s gemaakt. Tatiana heeft me tijdens een rondleiding van 2 uur vooral de mooie zalen laten zien en veel verteld over de herkomst van de schilderijen, de symboliek erin en soms ook het verhaal erachter. Hier in Rusland hebben ze heel wat oorlogen te herdenken. De strijd tegen Zweden was natuurlijk gisteren al onderwerp van de excursie, vandaag kwam daar de inval van Napoleon en de 1^e en 2^e wereldoorlog nog bij en dat gedenken ze ook maar wat graag. Er is in de Hermitage bijvoorbeeld een hele zaal vol met veldheren die van belang zijn geweest bij de veldslag tegen Napoleon. Maar ook alle tsaren, Romanovs en aanverwanten zijn weer voorbij gekomen. Er is een meterslange galerij waar ze allemaal te zien zijn.

Ik heb maar liefst 4 uur in Hermitage rondgelopen, daarna nog weer even de stad in. Bijzonder hoe snel je zo´n stad leert kennen en de weg vindt. Woensdagavond liep ik nog een beetje bibberig te zoeken naar de juiste weg. Nu voelt het vertrouwd en durf ik gewoon ergens naar binnen stappen, ook al weet ik niet wat er achter de deur is. Zo opende ik de deur in een prachtig oud pand, er gingen veel mensen naar binnen, dus ik dacht dat mag ik ook wel. En achter die gevel was een splinternieuw, 7 verdiepingen hoog winkelcentrum, bijzonder. Het straatbeeld in St. Petersburg heeft twee gezichten, je ziet prachtige panden, maar ook veel vervallen huizen. Er wordt veel gebouwd, zowel aan de weg als aan het restaureren van panden, er zijn opvallend veel vrouwelijke bouwvakkers. Er zijn verschrikkelijk dure winkels, Cartier en DKNY zitten op de Nevsky Prospekt, maar daarvoor liggen of zitten oude mensen met een bordje te bedelen. Het verschil tussen rijk en arm is groot. Er lopen natuurlijk veel toeristen, maar de Russen herken je wel. Een recht afgeknipte, iets te korte pony is mode bij de dames en de mannen hebben veel van die matjes in de nek. De jonge vrouwen lopen in veel te korte rokjes op veel te hoge hakken te paraderen op straat. Meiden als jullie in Nederland zo naar buiten zouden willen, dan deed ik de deur op slot! Verder rijden er supermooie dure auto's, ik heb al een paar van die Hummer-limo's gezien die net zo lang zijn als een bus! Er rijden echter ook verschrikkelijk oude Lada's en een enkele Trabant rond. Ook hier een verschil tussen rijk en arm dus. Er wordt ook veel getrouwd in St. Petersburg, in die 2 dagen dat ik hier rond loop heb ik zeker al 10 paartjes foto's zien maken bij alle bezienswaardigheden. In Amerika zie je op iedere straathoek hotdog en pretzelkarretjes, hier staat er iedere 100 mtr, een koelwagentje waar ijs en koude drank verkocht wordt. Veelal staat er een super oud dametje met zo'n ouderwetse schort om te verkopen. Je krijgt de neiging om bij iedereen een flesje water te nemen, dan hebben ze weer wat inkomen.

Mijn twee dagen hier zitten er bijna op. Straks ga ik nog even lekker eten en vanavond om 23.00 uur komt Mariana mij ophalen om me naar de trein te brengen. Ik heb een late check-out geboekt en mag mijn hotelkamer blijven gebruiken tot vertrek, best handig. Nu dus deze updates naar jullie en ook wat foto's. Vannacht mijn eerste overnachting in een trein, ik ben benieuwd.

Moskou here I come, tot later.

Ik ben er

Zo ik ben veilig aangekomen in het hotel.

Vanaf Schiphol een supermooie vlucht gehad, het was heel helder weer en ik had een mooi plekkie aan het raam. Vanaf Schiphol gng het over het IJsselmeer, over de waddeneilanden en via Denemarken, Zuid-Zweden en de Oostzee richting Rusland. Ik kon de waddeneilanden prachtig zien en ook de brug tussen Denemarken en Zweden lag in een strakblauwe zee te stralen. De co-piloot leek wel een gids, want die wees de hele weg op alle mooie dingen die we konden zien. Na de landing op het vliegveld van St. Petersburg moest ik aansluiten in een immens lange rij voor de paspoortcontrole. Maar na het zetten van een fiks aantal stempels op mijn formulieren mocht ik toch het land in. In de bagagehal stonden alle koffers en tassen uit ons vliegtuig op de grond op een grote hoop, bordje ervoor met KL1935 en zoek het maar uit. Niks geen bagagebanden met luxe rollende koffers, hier doen ze nog aan het betere sjouwwerk.

Maar uiteindelijk heb ik toch mijn tasje gevonden (stond natuurlijk in het midden van de grote hoop) en toen naar de aankomsthal. Daar stond mijn transferdame al op me te wachten. Een goed Engelssprekende jongedame die meteen begon met allerlei tips en adviezen. Ze heeft me de treinkaartjes voor het Russische deel van het traject van de grote reis meteen gegeven, evenals mijn voucher voor de gids die morgen met me op stap gaat. Ze had ook een kaart van St. Petersburg voor me geregeld en daarop al aangegeven waar het hotel is, zodat ik straks de weg weer terug kan vinden.

Buiten moesten we even wachten op de chauffeur, maar die kwam ook al snel aan. Ingestapt en op weg naar het centrum. Wat een rit!! Als je hier links voorgesorteerd staat kun je nog best rechtsaf slaan hoor! Je moet gewoon net ff iets meer gas geven dan de anderen naast je bij het verkeerslicht. En als er twee banen op de weg getekend staan betekent dat niet dat je maar met zijn tweeen naast elkaar kunt rijden, dat kan ook best met 3 of 4 auto's. Hahah, ik heb me gek gelachen. En dan die borden met aanwijzingen, niet te lezen. Volgens mijn transfergids komt dat omdat Russisch verwant is aan Grieks en Latijn, ze gebruiken een totaal ander alfabet. En Albert en Amber: hier is het logospel gewoon live te spelen hoor! Je ziet allemaal bekende logo's, maar je hebt geen idee wat er bij staat omdat je het niet kunt lezen. Grappig om te zien en soms best nadenken omdat je niet precies weet waar dat logo voor staat. Verder ging de route langs erg veel industrie, niet het mooiste stuk St.Petersburg. De wegen zijn erg slecht, de tramrails liggen op de weg in plaats van erin, dus je hobbelt af en toe als een malle.Maar rond mijn hotel ziet het er wel mooi uit. Het hotel ligt in het centrum op 5 loopminuten van de Hermitage. Ik heb vanuit de auto de eerste gouden koepels al gezien en ook het Mariinkski theater heb ik al gespot.

Bij aankomst in het hotel ging mijn gids ook nog even mee naar binnen om ervoor te zorgen dat ik goed werd welkom geheten. Ze komt me vrijdag weer ophalen om me naar de trein te brengen. Goede service dus.

Mijn kamer in het hotel is prachtig, heel ruim en keurig schoon. Straks ga ik mijn paspoort beneden weer ophalen en dan ga ik de stad in. Ik heb al een aantal restauranttips van de gids gekregen en ik ga natuurlijk even langs de Neva wandelen. De Hermitage wil ik nu al even spotten.

Op mijn kamer heb ik wifi dus vandaar deze snelle update. Nog geen foto's. Maar voor ik uit St. Petersburg vertrek zal ik jullie weer op de hoogte houden van de dingen die ik zie en beleef.

Voor nu 'dobri vetsjer' en tot later.

Klaar voor vertrek

Vandaag de laatste werkdag, nou ja een halve dan, achter de rug. Alle dringende werkzaken zijn geregeld.

Ook het huis is helemaal aan kant, de tijdelijke bewoners c.q. hondenoppassers kunnen er zo in. Heerlijk idee dat Bentley gewoon in zijn eigen huisje kan blijven en dat er goed voor hem gezorgd gaat worden.

Mijn tas is gepakt, uiteindelijk toch een kleinere versie dan ik eerst gedacht had, gelukkig maar want het moet heel wat kilometers mee gesjouwdgaan worden. Ook de rugzak met handbagage is helemaal klaar.

Nog even inspiratie opgedaan met de fotocollage die ik bij mijn 50e verjaardagsfeestje kreeg, heerlijk om alvast een beetje in de stemming te komen.

Dus voor iedereen die heeft bijgedragen aan deze reis zeg ik nu alvast heel hartelijk dank, want het is zover! Morgen om 9.00 uur komen mijn lieve zus en zwager me ophalen om me af te zetten op Schiphol en om 12.45 uur vertrekt de KL1395, met mij op stoel 18A naar St. Petersburg.

Nog 1 nachtje slapen.....Jullie horen van me

Ik mag!

Hoera! Zojuist heb ik de officiele reispapier ontvangen. Inclusief drie prachtige stempels in mijn paspoort, dus nu ben ik officieel welkom in Rusland, Mongolie en China. Ook de vliegtickets, hotelvouchers en excursietickets zijn binnen. Compleet met een volledige uitleg van locaties waar ik me mag melden, of waar ik word opgehaald. Er kan niets misgaan na zo'n voorbereiding. Tiara heeft er zelfs voor gezorgd dat bij de reispapieren een woordenlijst zit in alle drie de talen, zo kan ik me wellicht met de lijst en mijn point-it boekje nog een soort verstaanbaar maken ook. Nog 12 nachtjes slapen....