Le Havre
27 aug. 2019
🇫🇷
vanuit Frankrijk
Dag 30 al!!! Zolang al onderweg and still having fun.
Wat een leuke camping was dat gisteren. De gastvrouw en haar man kun je je niet chagerijniger bedenken, maar er was voor alle mensen met een trekkerstentje wel een tafel en stoel op je veldje. En er was een fiets die ik zomaar even mocht gebruiken om de boodschappen te gaan doen. Goed geregeld! Verder deden ze me vooral denken aan een strenge ‘kampvader en -moeder’, zodra er iemand de regels overtrad, zoals een jongetje dat zand op de glijbaan gooide, stonden ze op het balkonnetje van hun mobilhome om instructies te geven, supergrappig om te observeren.
Voor de komende twee dagen heb ik een hotel/bus plan gemaakt, want de oversteek van de Seine staat op het programma. Vandaag ga ik met de bus naar Le Havre, daar slaap ik in een hotel. Morgen ga ik dan weer met de bus naar Honfleur. Ik wil natuurlijk heel graag over die prachtige brug de Pont de Normandie. Volgens de damevan het office du tourisme is dat te voet geen goed plan. Ook in Honfleur heb ik een hotel geregeld. Daarna zie ik dan wel weer verder. Ik kom er zo langzaamaan wel achter dat ik toch niet de pelgrim ben die ik dacht te zijn. Ik merk dat ik behalve het onderweg zijn, het ook fijn vind om ergens écht even te zijn (weet niet hoe ik het anders moet omschrijven). Het lopen en kamperen vind ik geweldig, maar ben niet zo gedreven dat ik ook echt álles lopend en kamperend wil doen. Het comfort van bus/trein en hotel vind ik ook erg fijn. In het kader van ‘we zien wel’ tijdens deze reis is het mooi om te ontdekken dat omschakelen naar een andere activiteit prima kan en dat ik me daar ook goed bij voel.
In Le Havre aangekomen heb ik de rugzak afgegeven bij het hotel en ben ik de stad ingegaan. Jeutje, dit is groot hoor! Ben begonnen bij Les Docks, een soort overdekte koopgoot in oude havengebouwen. Hip & happening hier, heb er lekker geluncht.
En toen zag ik een bordje naar een botanische tuin en tja, dan gaat er bij deze Visser een magneet aan, dus ik moést erheen. Was wel ruim een half uur heuvelop lopen, onderweg dacht ik nog: ik hoop wel dat het de moeite waard is. Maar dat was het, ik heb wel mooiere kassen gezien, maar deze waren beslist ook het bewonderen waard. Ze liggen in het oude fort van Le Havre, dat maakt het alleen al bijzonder en vooral de tuinen zien er prachtig uit.
Verder is Le Havre natuurlijk volledig platgegooid in WOII,en helemaal opnieuw opgebouwd. Dat maakt het een stad met brede avenue’s, precies zoals je je een grote Franse stad voorstelt. Ook zijn de gebouwen nergens echt oud, maar er staat genoeg moois om te bewonderen. Lekker om rond te neuzen hier.
Saint-Jouin-Bruneval
26 aug. 2019
🇫🇷
vanuit Frankrijk
Dag 29, Saint-Jouin-Bruneval
Vandaag de wandelmeters weer maken, maar eerst lekker ontbijten in het hotel en even naar de supermarkt om de hoek voor de dagvoorraad. Het hotel was hilarisch, midden in het centrum van Etretat, met van die houten trappen die scheefhangen van ouderdom. Ik had een soort torenkamer in de hoek van het pand met uitzicht op alle terrassen.
Etretat is een schattig oud plaatsje en hier zijn de falaises het meest spectaculair met uitgesleten ‘zeepoortjes’, echt prachtig! Ik heb het op het strand ook nog nergens zo druk gezien als hier. Hoewel strand....het zijn hier alleen maar kiezels. Dus Marleen, als je voor een strandvakantie gaat moet je inderdaad ten zuiden van Nantes naar de kust. Voor het natuurschoon kun je hier terecht.
Want wauw wat een wandeling vandaag weer! Iedere keer denk ik: nu heb ik het mooiste wel gezien, maar dan is de volgende route nog weer indrukwekkender. Supergave rotspartijen vandaag, inclusief grotten op strand/zeeniveau. Daarbij kun je je de smokkelactiviteiten zomaar inbeelden. In ieder plaatsje dat ik passeer loop ik dan ook door of langs een ‘rue des douaniers’, ik snap het, haha.
Vandaag ook uitgescholden en van het erf gejaagd door een veel te rijke arrogante Fransman. Ik heb in de afgelopen weken al heel wat bordjes ‘verboden toegang’ genegeerd omdat de GR21 of gps zei dat ik het pad op moest. Zo ook vandaag, maar de landeigenaar is het daar niet mee eens en met een grote scheldkanonnade achter me aan kon ik rechtsomkeert, poeh hee. Omdat mijn internet het even niet doet op de een of andere manier, heb ik nu geen google maps tot mijn beschikking en was het dus even zoeken wat nu te doen. Maar ik kom er wel weer uit hoor, gezond verstand en gps samen werken prima.
Een uur later stond ik aan de achterkant van het terrein van meneer de grootgrondbezitter. Als hij me had doorgelaten was ik daar na 10 minuten geweest....ach ja.
Na ruim 16km aangekomen op camping Le Grand Hameau. Prima afstand voor een wandeldag. Met al die beklimmingen is meer eigenlijk niet te doen. Dus nu weer tentje opzetten en relaxen.
Etretat
25 aug. 2019
🇫🇷
vanuit Frankrijk
Dag 28. Etretat
Ik ben er even klaar mee, klaar met het lopen dan. Na in drie dagen 72 km te hebben gelopen, inclusief klimmen en dalen, wil ik gewoon ff niet meer. Blaar 2 en 3 zijn een feit en de spier in mijn bovenbeen (oude blessure) speelt op, waardoor ik slecht geslapen heb. Daarom pak ik vandaag de bus, vanaf het dorp van deze camping gaat er een bus naar Fécamp en daarna één naar Etretat. En daar heb ik een hotel geregeld. Als je langs de Franse noordkust loopt moet je namelijk wel even in Etretat zijn geweest.
Gisterenavond op de camping heb ik gezellig met mijn Duitse overburen een drankje gedaan. Was leuk, maar nu weer overschakelen naar Duits was een uitdaging, haha. Ik zei steeds ‘oui’ in plaats van gewoon ‘ja’. Het gepensioneerde stel woont in Berlijn en is met de camper via Maastricht en Domburg in Frankrijk terechtgekomen. Zij toeren echt zonder bestemming en zien wel waar ze uitkomen, leuk om politiek, de reis, het thuisfront, het werk en nog veel meer te bespreken. Jaja, nu ook nog ‘smalltalk’ in het Duits, ik maak wat mee op deze reis. Mevrouw maakte zelfs een schaaltje yoghurt met zelfgeplukte bramen voor me, superlief! Weliswaar gezoet met suiker, maar à la, ik loop de suikers er wel weer uit. En ik heb weer een avond op een stoel doorgebracht, ook fijn.
Helemaal vlekkeloos ging de busrit overigens niet! Naar Fécamp was er geen probleem, maar helaas werden daar in de middag alle straten afgesloten in verband met een bloemencorso. Dat betekende geen busverkeer! Via het office du tourisme heb ik toen maar een taxi geregeld, doe maar luxe. Die kon pas na16.30 uurgaan rijden, dus ben ik even naar het bloemencorso gelopen, je moet toch wat als je twee uur moet wachten. Ik denk dat dit het zwaarst bewapende bloemencorso is dat ik ooit heb gezien zeg! Frankrijk neemt geen risico’s tijdens evenementen. En dan zijn het ook nog eens papieren bloemen, het lijkt meer op een carnavalsoptocht dan op een bloemencorso. Wel leuk om even te zien.
En toen was er ineens toch een bus, grrrrr Fransen! Nu ben ik voor €4 in Etretat, das denk ik beter dan het taxitarief. Dus de taxi weer afgebeld en in de bus gestapt, wat een gedoe zeg!
Alles bij elkaar heb ik er langer over gedaan dan wanneer ik was gaan lopen, hahaha. Maar goed, weer een ervaring rijker zullen we maar zeggen.
In Etretat aangekomen ontdek ik dat ik niet de enige ben die vindt dat je hier geweest moét zijn. Hemeltjelief wat een toeristisch geheel en wat een mensen! Ik ga maar eens op onderzoek uit.
Saint-Pierre-en-Port
24 aug. 2019
🇫🇷
vanuit Frankrijk
Dag 27. Saint Pierre en Port
Campinglife, wat is het soms grappig. De motormeneer van twee plekjes verderop snurkte als een os, werkelijk waar. En ergens anders liet iemand een keiharde scheet. Je hoort ruzies en discussies, maar ook stellen die het weer goedmaken. Af en toe lig ik in mijn tentje hardop te lachen, hahaha. Tegelijkertijd ben ik blij met mijn oordopjes, als ik geen zin meer heb in het geluid zet ik dat dus gewoon even uit.
Vandaag voor de verandering eens begonnen met dalen, maar dat komt doordat ik gisteren aan het einde van mijn 27km nog een stuk moest klimmen. Het grootste deel van de route van vandaag prachtig door boerenland en piepkleine dorpjes gelopen. Je ziet in die dorpjes werkelijk helemaal niemand. Alles ziet er keurig onderhouden uit, dus er zijn echt mensen, maar ik denk dat ze allemaal binnen zitten of elders aan het werk zijn.
Ik liep ook weer langs een nucleaire centrale ‘pour électricité’. Wat een immense complexen zijn dat steeds, inclusief indrukwekkende prikkeldraadmuur om te voorkomen dat je te dichtbij komt.
En ik ben wel vier falaises opgeklommen vandaag, het zijn zulke steile hellingen dat ik steeds 50 stappen doe en dan even stop om op adem te komen. Haha met kleine beetjes kom je ook boven. Naar beneden gaan is ook een opgave, soms is er een echt pad met af en toe zelfs traptreden, maar net zo vaak is het niet meer dan de geul waardoor het water van de berg afstroomt na een regenbui. Op die momenten ben ik echt blij met mijn stokken hoor!
Het weer is hier trouwens prachtig, zo’n 25 graden en goed zonnig. Soms een beetje warm tijdens het wandelen, maar zeker geen hitteplan zoals bij jullie. Dus ik smeer factor 50, heb een zonnehoedje én zonnebril en koop onderweg water bij, want zoveel kan ik niet sjouwen. Maar ‘s avonds en ‘s nachts koelt het al flink af, de slaapzak is hard nodig hoor. Enne die techniek begin ik te begrijpen: armen erin en draaien zoveel als je wilt. ‘s Morgens bij het wakker worden hoop je dan lenig genoeg te zijn om de rits te vinden en te openen. Als die op je rug is geëindigd dan is dat best een uitdaging, maar ik kan me er gelukkig nog steeds iedere morgen uit los worstelen.
Na alweer een lange wandeldag, +27km, aangekomen op camping Les Falaises in Saint-Pierre-en-Port. Eén van de duurste campings op de route tot nu toe, maar ik zie het niet terug. Die van gisteren kostte 1/3 van deze en was veel beter toegerust. Maar ach, het tentje staat weer en ik kan weer slapen.
Saint Valery en Caux
23 aug. 2019
🇫🇷
vanuit Frankrijk
Dag 26, Saint Valery en Caux
Dat begon met een spannend avontuur vandaag. Vanuit Quiberville weer de GR21 op én de gps aan. Op een gegeven moment ging de GR21 echt de verkeerde kant op, dus volgde ik de gps. Foutje.....de gps wist nog niet dat er een omleiding in de GR21 zit vanwege afbrokkelende falaises, dus bevond ik me een uur later bovenaan de kliffen en zonder pad, want dat lag beneden op het strand. Ik heb het naastliggende boerenland gebruikt om toch door te lopen maar het was met de bibbers overal, blah. Uiteindelijk heb ik veilig het eerstvolgende dorp gehaald, af en toe letterlijk met vallen en opstaan. Toch maar iets beter de aangegeven routes volgen en minder vertrouwen op de gps.
De meneer in het tentje naast mij op de camping liep trouwens achter mij aan en was dus net zo onverstandig. Hij wandelt ook naar Honfleur, wellicht komen we elkaar nog vaker tegen onderweg.
Ben vandaag vaak verkeerd gelopen, daardoor was het een lange dag. Maar wel steeds weer, behalve die falaise aan het begin, langs mooie wegen en paden. Als je eens in deze buurt bent, ga dan naar Veules-les-Roses, een prachtig oud dorpje. Je moet wel ff oefenen op de hellingproef, of je klimspieren trainen want het is nogal heuvelachtig. Maar echt de moeite waard!
Nu aangekomen op camping Etennemare in Saint Valery en Caux. Ik kan weer in de relaxmodus.
Quiberville sur Mer
22 aug. 2019
🇫🇷
vanuit Frankrijk
Dag 25, Quiberville sur Mer
Zo, alles en iedereen is weer opgeladen dus we gaan weer op pad. Dedorpen en steden liggen hier in een dal tussen de falaises (de kliffen) en dat zorgt ervoor dat ik iedere wandeldag al na een uur met een bezwete kop en trillende knieën bovenop de klif sta. De dagen beginnen nogal energiek zeg maar. En als je daarna even ‘mag’ dalen dan weet je dat er snel ook weer een klim volgt. Overigens is omhoog lopen, met die rugzak op, makkelijker dan dalen. Onderlangs de falaises lopen is gevaarlijk omdat er door de werking van de zee regelmatig stukken naar beneden storten. Dus je moet bovenlangs, maar bovenop lopen de paden ook nergens echt dicht bij de rand. De GR route is echt prachtig, ik kom bijna niemand tegen en vaak hoor ik niets anders dan alleen de vogeltjes.
Al die mensen die twijfelen over de schoonheid van de Noord-Franse kust: niet doen! Ga er gewoon eens heen en ga dan weg van de snelwegen, het is de moeite waard.
Hoewel ik in de steden wordt uitgelachen (haha die mevrouw gaat skieën, hoor ik de kinderen soms zeggen), ben ik heel blij met mijn stevige schoenen en wandelstokken. Dat houdt me soms letterlijk in evenwicht en de stokken zijn ook handig bij overstekende braamstruiken en brandnetels.
Na een mooie wandeldag aangekomen op camping De la Plage in Quiberville sur Mer. Vanavond maar eindelijk eens die zon in zee zien zakken, het is nu prachtig helder weer en ik zit zo dicht bij de zee, dat moet lukken.
Dieppe 2
21 aug. 2019
🇫🇷
vanuit Frankrijk
Dag 24. Dieppe
Zo das lekker, uitslapen, wakker worden in een hotel en gewoon aanschuiven voor het ontbijt.
En daarna Dieppe in: ze zijn hier gek op de Canadezen, overal zie je de MapleLeaf vlag. Even studeren leert me dat er op 19 augustus 1942 een vreselijke veldslag, Operation Jubilee, tussen de geallieerden en de Duitsers heeft gewoed in dit mooie plaatsje. Eergisteren is er dus een herdenking geweest, vandaar al de verse bloemen en vlaggen. Maar liefst 807 Canadezen kwamen hier, in een 9 uur durende strijd, om het leven en nog eens 1946 werden krijgsgevangenen. Het was de eerste poging om Frankrijk via de zee te bevrijden, helaas niet zo goed gelukt want de geallieerden verloren jammerlijk. Natuurlijk heb ik het museum over deze strijd bezocht. Een enorm indrukwekkende documentaire gezien over de veldslag hier voor de kust en op het strand. Wat is oorlog zinloos! Al die jonge mensen dood of getraumatiseerd voor het leven. Laten we de vrede koesteren!
Ook ben ik (alweer) naar boven geklommen, omdat bovenop de falaise een oud kasteel te bewonderen is. En bij een strandtent heb ik heerlijk genoten van een lekkere lunch en mijn boekje. Zalig, rustig en indrukwekkend dagje dus en daarbij is het weer ook ineens heerlijk zomers.
Dieppe
20 aug. 2019
🇫🇷
vanuit Frankrijk
Dag 23. Dieppe
Lieve meelezers, jullie moeten je niet meteen enorm zorgen gaan maken als ik schrijf dat het soms ook gewoon even niet leuk is hier hè? Ik heb me voorgenomen om van dit reisblog een eerlijk verhaal te maken en niet (op de Facebook-manier) alleen maar de mooie dingen te vertellen. En ik denk dat het onmogelijk is om het alleen maar leuk te hebben als je zolang op pad bent. Dus niet schrikken als ik even aan het overpeinzen ben wat ik wel en wat ik niet leuk vind van deze reis. Ik ben nog steeds aan het genieten en als dat niet meer zo is ga ik mijn koers aanpassen. En daarbij komt dat ik me zeker vandaag een geluksvogel vind: collega Jaqualine en zus Elly ondergingen gisteren en vandaag een heupoperatie, dan ben ik toch super happy dat ik hier zomaar fit en gezond rond kan wandelen.
Enne .....precies als ik een beetje zit te brommen over het ontbreken van een stoel en over het natte weer, komik gisterenavond op een camping aan waar lekkere bankjes staan waar je in het avondzonnetje heerlijk een boekje kunt lezen. En eindelijk zitten die gekke Fransen niet meer allemaal in hun camper of mobilhome omdat het een mooie zomeravond is. Zo wordt het gewoon gezellig. Mooi als je wensen meteen vervuld worden, haha.
Vandaag op pad naar Dieppe, geen heel grote afstand meer, dat komt door dat extra uur gisteren. Daarom neem ik maar weer de toeristische route met behulp van mijn gps. Het grappige is dat de gps me meteen naar de GR21 stuurt en die volgt, dus nu heb ik én de rood/witte bordjes én de piepjes van de gps. Gelukkig maar want de bordjes zijn niet overal even goed bijgehouden en de piepjes doen soms ook raar. Ik ben dus zelfs met 2 hulpmiddelen in staat om verkeerd te lopen, haha. Maar gelukkig snel ontdekt. Prachtig pad vandaag, met heel mooie doorkijkjes af en toe. Vandaag genoeg hoogtemeters gemaakt, maar liefst 275 meter klif op, klif af en helaas geen lift te bekennen. En zo liep ik ineens overde Via Romana en de Rue Ceasar het Camp Ceasar op, een serieus Romeins kampveld, bovenop de kliffen ten noorden van Dieppe. Uiteraard in de tweede WO ook gebruikt door het Duitse leger. Zo begint de geschiedenis alweer die ik de komende twee dagen in Dieppe zeker weer ga uitpluizen. Want ineens is daar, na het beklimmen van alweer een steile klif het uitzicht op Dieppe, mooi hoor!
En nu lekker in mijn hotel, even relaxen en genieten van de luxe.
