Saint Martin Plage
19 aug. 2019
🇫🇷
vanuit Frankrijk
Dag 22, Saint Martin Plage
Vanaf nu ben ik de anti-held van dit verhaal hoor, hahaha. Ik stond vanmorgen voor die grote trap en ik keek eens omhoog en dacht: nee, dat ga ik niet doen. Het is wel 110 meter hoog hier, dat is gewoon de Dom beklimmen. En daarna zijn er nog 15 km omhoog en omlaag te lopen. Bovendien is 100 meter verder die funiculaire en daarmee ben je in 2 minuten boven. En dat heb ik gedaan, hahaha ik was de enige pasagier op deze vroege maandagmorgen, dat maakte het ding nog enger. Maar de eerste horde van de dag ging verder zonder inspanning. Sorry als dat voor al mijn volgers een deceptie is, maar ik was blij met ‘de lift’ omhoog.
En het was verder een dag met ook nog flink wat hoogtemeters, dat had ik al gezien, maar het was nog meer dan gedacht. Voor de fietsers onder de meelezers: dit gebied is best een leuke uitdaging! Het was niet de mooiste wandeldag van deze reis zullen we maar zeggen, veel langs de autoweg gelopen en dat is nogal saai. Bovendien was de camping die ik op het oog had vol, beetje paniek wel! Ben gaan bellen naar de campings verderop en gelukkig is er één waar wel plek is, maar daardoor moest ik nog een uur verder voor een slaapplaats. Ik heb nu een camping onder de rook van de CNPE in Penly. Dat staat voor Centre Nucleair Pour Electricité, lekker onder de rook van een kerncentrale, hahaha. En de camping geeft bij het inchecken een papier met instructies hoe te handelen bij een calamiteit, nou ja!
Er is een aantal mensen dat me vraagt of ik het nog leuk vind.....ja, het wandelen vind ik superleuk! Ik voel me fit, vitaal en supergezond en zelfs het weer maakt me dan niet zoveel uit. Maar het iedere avond weer alleen camperen en alleen uit eten gaan begint me wel een beetje op te breken. Dat superkleine tentje, waar je alleen maar in kunt liggen. Het slechte weer, dat maakt dat je niet lekker op het gras in de zon kunt zitten. Het ontbreken van zoiets simpels als een stoel, hahaha. Nou ik wil natuurlijk niet zeuren want ik geniet echt wel, zeker in de wetenschap dat de eerste collega’s alweer zijn begonnen vandaag. Maar morgen loop ik door naar Dieppe en daar ga ik voor twee nachten in een hotel. Weer even de luxe proeven.
Le Tréport 2
18 aug. 2019
🇫🇷
vanuit Frankrijk
Dag 21. Le Treport
Wat ben ik blij dat ik vandaag hier blijf, wat een regen vannacht! Daarom vanmorgen maar begonnen met de was doen met de campingwasmachine, een bakkie gedronken op de camping en daarna een fiets gehuurd om Le Treport en Mers-les-Bains te verkennen.
Wat zijn de huizen in Mers-les-Bains mooi zeg! Prachtige Belle-Epoque en Art Nouveau in alle kleuren van de regenboog. Super. Heerlijk om even de tijd en de rust te hebben om ze goed te bekijken. Daarna terug naar Le Treport en na de lunch ben ik aan boord gegaan van Le Eden, voor een tochtje over zee om de kliffen en stranden eens van de andere kant te bekijken. Het was een ruw zeetje, maar mooi om de kliffen vanaf het water te kunnen bekijken. Voor zover ik het begrepen heb kom ik er nog heel wat tegen, want tot Le Havre zijn ze te bewonderen.
Later in de middag ben ik ook nog met de funicolaire naar boven gegaan, beetje bibberig dat wel, eng ding! Maar alweer is het uitzicht prachtig.
Vandaag dus gewoon de toerist uitgehangen, heerlijk. Morgen weer verder, ik heb al gezien dat ik begin met 365 treden omhoog om bovenop de klif te komen. Waar ik begon met de GR120 stap ik nu over op de GR21, die loopt van Le Treport tot Le Havre en hoewel ik nogal vrije interpretaties van die wandelroutes doe is een beetje handreiking wel handig. Ik ga dus maar verder met de rood-witte marketingen.
Le Tréport
17 aug. 2019
🇫🇷
vanuit Frankrijk
Dag 20 Le Treport
Tja, gisteren heb ik uitgebreid die witte kliffen bewonderd, maar vandaag moest ik er natuurlijk overheen! Wat een avontuur was dat zeg, af en toe recht omhoog en omlaag. Over hekken klimmen (met rugzak op) en er soms onderdoor (met rugzak even af). Hilarisch en prachtig tegelijk, helaas alweer in de regen dus het uitzicht was minder weids dan het zou kunnen zijn. De route ging over de kliffen, door weilanden, door het bos en weer door boerenland. Ik denk dat Frankrijk heel Europa van mais kan voorzien hoor, wat staat er veel hier.
Ik heb niet veel kilometers gemaakt vandaag, maar des te meer hoogtemeters, haha, volgens mijn stappenteller heb ik vandaag 51 trappen beklommen.
Bij aankomst op de camping, een mooie municipal deze keer met fatsoenlijke sanitaire voorziening, snel de nog natte tent opgezet. Alweer met regen! Het weerbericht zegt dat het vanavond, vannacht enmorgenochtendnog steeds regent, maar dat het daarna echt beter wordt. Ik blijf hier daarom een extra nachtje, dan hoop ik dat allesmorgenmiddaglekker droogt en dan kan ik maandag weer verder.
Ook gebruik gemaakt van een paar droge middaguren en even Le Treport ingelopen. Wat fijn dat dit weer een stadje is waar iets te beleven valt. Ook de camping is zoals gezegd goed, er is zelfs een restaurant waar ik vanavond ga eten. Langs de Franse kust lopen betekent soms dat je blij mag zijn dat er een camping is die plek heeft, kieskeurig kun je niet echt zijn. Dat maakte dat de laatste paar dagen de camping of echt heel smerig en chaos was, of helemaal in de middle of nowhere lag. En als je lopend bent betekent ook dat alles wat je ter plaatse wilt doen lopend moet. Soms is dat gewoon echt onhandig. Daarom ben ik nu blij met deze camping, met een Carrefour om de hoek en een leuk stadje erbij.
Enne....in de haven alweer zeehonden gespot, deze keer zwemmend en vissen vangend. Superleuk!
Ault
16 aug. 2019
🇫🇷
vanuit Frankrijk
Dag 19, Ault
Vanmorgen heb ik uitgeslapen, de trein ging pas om 11 uur dus ik had de tijd. Lekker rustig ingepakt en op pad naar het station. Daar was het al een drukte van jewelste en ik was blij dat ik via internet een kaartje had gekocht, ik hoefde niet in de rij. Zodra de deuren open waren heb ik een plekje gezocht en heerlijk mensen gekeken. De trein vertrok stipt om 11 uur met een hoop gefluit en veel stoom. De route ging dwars door het moeras en was, zoals dat hoort met een stoomtrein, heel kalmpjes aan. In Valery-sur-Mer moest ik overstappen......hahaha bijna een kwartier lopen naar een ander station. Maar goed, ook die trein weer gehaald en verder naar Cayeux-sur-Mer. In dit tweede deel van de reis heb ik zitten praten met 5 Fransen, ik leer het wel hoor, ook de small-talk.
Omdat er in Cayeux geen camping beschikbaar is voor vannacht moest ik toch nog wel een flinke wandeling maken. Zo’n twee uur, weer langs de kust. Maar hier is geen zandstrand te vinden, alleen maar kiezels. En weer van die prachtige witte kliffen! Wauw het is mooi hier. Aan de ene kant van het wandelpad is de zee, aan de andere kant een prachtig natuurgebied met duizenden vogels. Vandaag zag ik, naast de witte, ook zwarte zwanen! Het dorp Ault is prachtig als je aan komt lopen, huizen tegen de bergwand geplakt en die witte kliffen er direct naast. Het verhaal gaat dat de helft van het dorp tijdens een grote vloedgolf in zee is verdwenen, daar waar die kliffen nu zijn. Bij eb zou je de klokken van de verdwenen kerktoren kunnen horen luiden in de zee. Ik heb ze niet gehoord overigens.
Maar buiten die mooie kustlijn is er in heel Ault niets te doen, er is zelfs geen supermarkt te vinden! Gelukkig was er een soort kermisje aan het strand waar ik een hamburger en salade kon kopen, anders had ik met een lege maag naar bed gemoeten. En er was een soort winkel van Malle Pietje, van schroefjes en hengels via kerstballen en wc-borstels tot blikvoer en flessen water. Dus ook in de waterbehoefte is weer voorzien.
Morgen maar snel weer verder....
Le Crotoy
15 aug. 2019
🇫🇷
vanuit Frankrijk
Dag 18, le Crotoy
Ja, dat schrijven van de blog was ik inderdaad vergeten in de dagelijkse routine, maar dat doe ik ook eigenlijk de hele dag door. Bij iedere pauze schrijf ik wat ik heb gezien of meegemaakt. Dus dat voelt niet als een vast ‘agendapunt’ in mijn dag.
En vandaag is het droog! Hoe heerlijk is dat! Je lijntje met daarboven is er misschien toch nog Jan, haha.
Maar ik weet niet of het door de wind komt, of doordat ik mijn tent vandaag weer eens onderaan in mijn rugzak heb gedaan, of doordat ik gewoon moe ben, het loopt vandaag niet zo lekker. De route is mooi, dezelfde soort boerenpaden als gisteren waar de fazanten soms voor je voeten wegschieten, dus daar ligt het niet aan. Het gaat gewoon ff niet vandaag. Maar goed dat ik deze keer een niet al te lange afstand heb gepland.
Evengoed was er weer genoeg moois onderweg, ik ben natuurlijk geen echte vogelaar, maar de witte zwanen, zilverreigers en witte lepelaars waren een prachtig plaatje in de Foraine de St. Fermin.
Aangekomen op camping La Prairie in Le Crotoy moest ik maar liefst 2 uur wachten tot de receptie openging! Maar goed, er was een bankje voor de deur, dus ik heb een boekje zitten lezen.
Na het opzetten van de tent (ik heb trouwens een campingplek waar wel 10 van mijn tentjes kunnen staan, zo groot) ben ik het stadje ingelopen. Het is vandaag 15-8, Maria Hemelvaart, en dat betekent feest in dit deel van Frankrijk. Sommige winkels zijn zelfs gesloten, maar in het stadje was van alles te doen. Ik heb lekker een bakkie thee gedronken in een tearoom en bij de buurtsuper die wel open was mijn avondeten gekocht. Daarna terug naar de camping en lekker genieten van het zonnetje dat eindelijk weer schijnt.
Morgen neem ik de Chemin de Fer, de stoomtrein die helemaal rond de Baye du Somme gaat. Ik laat me maar weer eens lekker rijden.
Quend
14 aug. 2019
🇫🇷
vanuit Frankrijk
Dag 17 Quend
Gisterenavond heb ik het advies van Brigitte opgevolgd en ben ik naar de baai gelopen om zeehonden te spotten. Wat was dat bijzonder! Er lagen er zoveel! Het stuk van de baai dat bij eb droogvalt is duidelijk hun vaste chilplek. Geweldig. En ze trekken zich niks aan van alle toeristen die komen kijken.
Het bestaat trouwens nog hoor, een bed met lakens en dekens. In ieder geval in La maison d’hortensia’s in Berck-plage. Ik heb er heerlijk geslapen en genoten van een superattente gastvrouw, die echt ook Brigitte heet. Toch vond ik het lastig, je bent echt te gast in het huis van die mensen, het ontbijt was in hun woonkamer. En dan wil je toch een beetje aan ‘small-talk’ doen, ga er maar aanstaan in het Frans, haha. Maar goed, na een lekker ontbijtje ben ik weer op weg gegaan. Deze keer is Quend het reisdoel.
Vandaag schiet het niet op met wandelen, ik móet steeds even stoppen om te kijken, naar de bloemen, de overvliegende zwaluwen, de paarden, koeien en ezels. En terwijl ik die bewonder staat er in het veld achter me een prachtig hert naar mij te kijken, wauw!
Vandaag voor de eerste keer geen zee of strand gezien, ik steek nu over naar de baai van de Somme en dat doe ik even rechtdoor.
Ook al schiet het niet op, ik merk wel dat ik steeds sterker en handiger wordt. Of mijn spullen krimpen, haha. Maar alles past steeds makkelijker in mijn rugzak en die draag ik met steeds meer gemak. Oké, het blijft 15kg op je rug, maar het went. Ook het tent opbouwen en afbreken gaat lekker makkelijk. Ik heb het ondanks het vervelende weer goed naar mijn zin! En in die twee weken heb ik ook aardig routine opgebouwd: ‘s morgens naar de bakker op de camping, ontbijten, tentje afbreken, rugzak op en gaan, bij de eerste de beste supermarkt proviand voor de dag inslaan en verder gaan, camping zoeken, tentje opzetten, douchen, de was doen en rusten, uitzoeken waar ik de volgende dag naartoe wil lopen, eten, de omgeving verkennen, slapen en tussendoor heel veel lezen. Hoe en wat ik eet hangt helemaal af van de camping of de plek daarvan, maar afgezien van het brood lukt het me prima om diabetes-verantwoord te eten. De suikerwaarden zijn dan ook niet echt anders dan thuis.
Vandaag moest ik bij aankomst wachten tot de receptie open ging, er was eerst lunchpauze. In het sanitairgebouw waar ik schuilde voor de regen sprak ik een echtpaar dat me de tip gaf om vanaf Le Croyton, mijn volgende stop, de stoomtrein te nemen langs de baai van de Somme. Wat een leuk idee, dat ga ik eens even uitzoeken.
Berck-Plage
13 aug. 2019
🇫🇷
vanuit Frankrijk
Berck-plage
Kan iemand de weergoden daarboven vertellen dat ik het best leuk zou vinden als de zon gaat schijnen en het ietsje warmer wordt? Hopelijk wordt het dan bij jullie ook fijner weer, zou mooi zijn hè Lia?
Vanwege de weersvoorspelling heb ik voor vanavond een chambre d’hôte geregeld. In het mailcontact met de eigenaar vertelde ik dat ik vanaf Etaples kom lopen. Toen stuurde ze mij meteen een sms dat er ook een trein gaat en dat ze me wel van het station wil oppikken, want het was wel 15 km, hahaha.
Maar uiteindelijk heb ik veel meer km gelopen. Vanmorgen begonnen met een grote brug om de Canche in Etaples over te steken, daarna via Tourquet-Paris-Plage weer naar het strand en via die route naar Berck-Plage gelopen. Vandaag eens niet de kortste weg genomen, maar de toeristische. Mooi hoor! Tourquet-Paris-Plage en Etaples zijn beiden leuke toeristische plaatsen. Vooral in Tourquet, veel winkels en vertier. In totaal weer 27,5km. Morgen toch echt maar een kortere afstand zoeken, want dit moet je niet iedere dag van de week doen.
Maar goed, ik zit in een prima chambre d’hote (da’s Frans voor b&b) in een joekel van een kamer. Dus nu even geen tent opzetten en weer inpakken, maar gewoon lekker douchen en omkleden. Dan ga ik daarna maar eens terug naar de boulevard om zeehonden te spotten. Volgens mijn gastvrouw Brigitte zijn die er volop.
Etaples
12 aug. 2019
🇫🇷
vanuit Frankrijk
Dag 15. Etaples
Vanmorgen vroeg de tent ingepakt, want de voorspelling was dat hetom 8 uurzou gaan regenen. Niet dus, maar goed, de tent zit droog in de rugzak. Na het ontbijt en het inpakken van de camper was het tijd om gedag te zeggen. We hadden een paar heerlijke dagen samen en Joas heeft zijn verjaardagscadeautje al binnen?
Nu weer ieder een andere kant op. Zij naar de camping in Blankenberge waar ik eerder was en ik verder zuidwaarts.
De voorspelde regen kwam echt wel, ietsje later dan ‘beloofd’. Maar gelukkig precies op het moment dat ik wilde vertrekken. En wat doe je dan? Wachten, of maar gewoon gaan? Nou, ik ging.....binnen 10 minuten was ik nat tot op mijn onderbroek, tjeutje! Maar goed, natter kun je niet worden en het is niet koud dus ik ben maar gewoon verder gegaan. Onderweg scheen de zon ook, met af en toe een plensbui!
In Hardelot-plage was het even tijd voor koffie en daar sprak ik een Engelse dame die ook de gr120 loopt. Zij gaat tot Dieppe. Leuk om even ervaringen uit te wisselen. Ook zij had last gehad en tegelijkertijd genoten van de harde wind een paar dagen geleden. En supergrappig: ze vertelde dat ze loopt naar hun huisje in Villers-sur-Mer, maar dat ze het erg moeilijk vind om in haar eentje op reis te zijn omdat alles in het Frans is, hahaha. Iets dat lijkt op ‘Ik vertrek’. Wel een huisje kopen, maar de taal niet leren.
Aan het strand, waar de route een flink stuk langs loopt, liggen echt om de haverklap bunkers van de Atlantik Wall, ik gebruik ze als plekje om te lunchen of om even te zitten. Ze worden ook gebruikt om de route te markeren met de roodwitte tekens. Adolf moest eens weten waar zijn bouwwerk voor wordt misbruikt.
Soms is het maar goed als je een harde kop hebt en een doorzetter bent....mijn gps stuurde me, zo’n 10km voor de eindbestemming de duinen in op weg naar de camping, maar het eerste dat ik daar tegen kwam was een bord ‘access interdite’. Die vlieger ging niet op, helaas weer een heel stuk terug moeten lopen naar een plek waar wel een pad was en daardoor het laatste stuk (6km) langs een grote weg moeten lopen. Gelukkig wel met vrijliggend pad, maar niet bepaald inspirerend lopen. Maar deze doorzetter heeft er 20 coupletten van het potje met vet tegenaan gegooid en daardoor na ruim 24 km de camping La Pinede in Etaples bereikt. Pfffff....
