Sevilla
24 jul. 2023
🇪🇸
vanuit Spanje
Vanmorgen mocht ik aanschuiven bij een ontbijtbuffet, beter want dan kan ik wat meer verantwoord kiezen in plaats van de suikercroissants met jam uit Cordoba.
Daarna even boodschappen doen bij de Carrefour city om de hoek, fruit, gezouten noten en water zijn zo’n beetje dagelijkse kost.
En daarna mag ik de stad in, lekker vet van de zonnebrand ga ik op stap. Te voet deze keer richting het oude centrum want daar heb ik een guided tour door het Alcazar, de kathedraal en de Giralda toren.
Maar eerst een rustige wandeling door de stad. Op iedere straathoek is een kerk en allemaal hebben ze van die enorme heiligen-beelden gekleed in prachtige, kostbare gewaden. Een kaarsje aansteken is echter niet zo eenvoudig, in de meeste kerken gooi je een muntje in een bak en dan gaat er een elektrisch lampje branden, dat is toch iets minder romantisch dan een echt kaarsje. Door de stad lopend heb ik soms het gevoel terug te zijn in Cuba, lekker kleurrijke gebouwen. Ik heb al 3x bijna mijn nek gebroken omdat ik alleen maar omhoog kijk naar de prachtige panden. De straten en stoepen zijn niet zo prachtig en nogal oneffen, hahaha.
Ik kom langs de stierenvechters arena, hier wordt nog ‘gewoon’ gestierenvecht (is dat een woord? Of is het stiergevochten?) Het gebouw is prachtig en er staan veel beelden omheen van heroïsche torreadores, dus toch leuk om even te kijken. Maar zo’n event live meemaken hoeft van mij dan weer niet.
Na een koppie Americano ga ik naar het ontmoetingspunt voor mijn tour door de grote bezienswaardigheden van deze stad. Wauwauwwauw wat is dit mooi, ik kan gewoon niet stoppen met foto’s maken! Deze keer zijn we een groep van 3, twee Italianen en ik en gids Selena. We beginnen met de beklimming van de Giralda toren voor een mooi uitzicht over de stad. Deze toren heeft geen trappen, maar wel 34 hellingen waarover je naar boven klimt. Dat komt uit de tijd dat de Moslim omroeper 5x per dag op zijn ezel naar boven klom om op te roepen tot gebed. Alleen het nieuwste Katholieke deel van de toren, helemaal bovenin, heeft 17 treden. Dat kan ik. Boven is het prachtig, een mooi uitzicht over de kathedraal en de huizen van Sevilla.
Na deze beklimming gaan we de kathedraal in, de gids vertelt dat dit de grootste gotische kerk ter wereld is….. Ik weet niet helemaal zeker of ik dat geloof, eergisteren in Cordoba was ik ook al in de grootste kerk van Andalusië….. Maar indrukwekkend is het wel! Een prachtig 22 meter hoog hoofdaltaar en veel katholieke pracht en praal met veel goud en zilver en daarbovenop hebben ze hier (een deel van) de overblijfselen van Christofel Columbus. De rest ligt in de Dominicaanse Republiek. Er is een doorn uit de kroon van Jezus als reliek én ze hebben het gemummificeerde lichaam van koning Fernando, die uitgeroepen is tot Sint vanwege zijn verdiensten voor het Katholieke geloof, en dus nu San Fernando heet. Hij was het die de Moren versloeg in 1249. Bijzondere artefacten in een prachtige kerk.
Daarna gaan we naar het Real Alcazar, het Koninklijk Paleis. Als de Koninklijke familie Sevilla bezoekt, verblijven ze hier. Als ze er niet zijn mogen toeristen naar binnen, maar we mogen helaas niet naar hun persoonlijke vertrekken. Alweer een prachtig gebouw, het lijkt Moors, maar is gebouwd door de Katholieke koningen. Ik vind het mooi.
Nadat Selena ons gedag zegt kunnen we nog de tuinen gaan bezoeken, ook daar geniet ik enorm van. De cicades zingen zich de longen uit hun lijf, oh nee….strijken hun vleugels glad.
Daarna zoek ik het Hard Rock café op, laat ik die traditie nu maar in ere houden. In iedere stad waar ik ben én waar een Hard Rock café is moet ik even naar binnen.
Oh ja volgens Selena is deze zomer echt niet heel extreem warm, twee jaar geleden haalden ze 47 graden, dat was pas extreem. Maar dat het niet zo druk is begrijp ik nu ook beter, hier noemen ze dit het laagseizoen. In voor- en najaar is het hoogseizoen en dan ist druk.
Door het lange bezoek aan de kathedraal, Alcazar en Giralda toren én door het Hard Rock café ben ik om 6 uur nog in de stad, daarom zoek ik ‘mijn’ hop-on-hop-off weer op en laat me naar mijn hotel rijden. Genoeg gelopen voor vandaag, vanavond hooguit nog een wandelingetje naar de hotelbar en verder niks.
Ik geniet trouwens ook weer van al jullie reacties op mijn verhalen.
@monique ik blijf nog anderhalve week in Spanje. @gerrie de airco gaat ‘s nachts uit hoor, veel te koud anders.
Van Cordoba naar Sevilla
23 jul. 2023
🇪🇸
vanuit Spanje
Nou zeg, wolken??? Dat is gek! De dag begint bewolkt, zowel in Cordoba waar ik rond half 9 naar het station loop, als in Sevilla waar ik tegen 11 uur weer uitstap. Dat was trouwens een treinreis van niets, nog geen 50 minuten onderweg. Maar het komt overigens goed hoor, die wolken verdwijnen ook weer.
In Sevilla aangekomen pak ik een taxi naar het hotel, gewoon omdat mijn reisprogramma zegt dat dit het makkelijkst is hier, haha ik volg gewoon de instructies. En vanuit de taxi zie ik het al: Sevilla is groot! Het hotel ziet er geweldig uit, maar mijn kamer is natuurlijk nog niet klaar, dus ik vertrek met een plattegrond in mijn hand en veel tips van de hotel-mevrouw de stad in. Alle tips ten spijt neem ik eerst een 48-uurs kaartje voor een hop-on-hop-of bus, zo ben ik wat meer mobiel. En dan doe ik eerst ook maar de full circle om me te kunnen orienteren en plannen te maken voor de komende twee dagen.
Ondertussen onderzoek ik samen met Albert (via whatsapp) hoe het zit met de voetbalclubs hier, we zijn eruit: je hebt Real Betis en FC Sevilla. Allebei actief in de Primera Division, ze maken hier veel reclame, ik zie alleen maar grote posters van voetballers. Enne daarnaast ook veel verkiezingsposters, dus ook dat maar eens onderzoeken: oh…..dat is vandaag! Het lijkt erop dat ook Spanje meer naar rechts opschuift, net als de rest van Europa zo ongeveer. Eens zien of ik hier vandaag verder nog iets van merk.
Na de rit rond de stad, er is heul veul te zien en te doen, ga ik terug naar het hotel want nu is mijn kamer wel klaar. Dat is weer een prima plekje voor de komende 3 nachten. Ik vertelde Angela (via Wordfeut) trots dat er een zwembad op het dak is….dat is er ook maar het is echt veel te heet om er te zijn. Dus dat werd hem niet. Dan toch maar weer die siesta in de hotelkamer.
En daarna ging ik op bezoek in de kerk net achter het hotel, let op: de Basilica de la Macarena met het alom bekende beeld van de Virgen de la Macarena Esperanza. Dit beeld dat manshoog is en uitgedost met echte kleding heeft een eigen bewaker en is het bekendste beeld dat in Sevilla op Goede Vrijdag in een processie door de stad wordt gedragen. Ik vind het een geweldig verhaal en een prachtige kerk.
Maarre…..hier komt de Macarena dus vandaan??
Na deze kerk maar even een moderner stukje Sevilla opgezocht, het Fuente de la Encarnación, een heel modern beeldhouwwerk, het bollendak op de Utrechtse station is er niks bij.
En daarna de hop-on-hop-of weer opgezocht en terug naar het hotel. Ik ben gaar van al het lopen, rondkijken en de warmte. Afhankelijk van op welke thermometer je kijkt varieert het aan het einde van de middag tussen de 35 en 40 graden. Daarom is ‘s morgens of ‘s avonds erop uit echt de beste optie. En ik weet dat het in Nederland nu even wat minder weer is dus ik geniet lekker van de zon hier.
Enne…..niks van de verkiezingen gemerkt.
Welterusten
Cordoba dag 2
22 jul. 2023
🇪🇸
vanuit Spanje
Vandaag staan er twee activiteiten op het programma, maar eerst pak ik de hop-on-hop-off bus om eens te kijken wat ik nog gemist heb op mijn zwerftochten. Ik stap uit bij een prachtig gebouw dat de Diputacion heet en loop vanaf daar naar Palacio de Viana. Dit werd me door de hotel-mevrouw aangeraden als zeer mooi. En inderdaad het is prachtig, maar liefst 12 patio’s rond 1 palazzo. Vroeger natuurlijk bewoond door een arocratische Cordobaanse familie, en nu te bezichtigen door toeristen. Ook hier weer prachtige tuinen, daar word ik sowieso heel blij van in Cordoba! Overal zijn parken en vrijwel overal kun je onder de bomen lopen zodat het niet echt onhoudbaar wordt met de warmte.
Het valt me wel op dat het niet echt rete-druk is hier, overdag zie je wel van die grote groepen met een gids die door hun oortjes informatie naar binnen gooit, maar heel extreem is de het allemaal niet. Er zijn nergens wachtrijen, een restaurant hoef je niet te reserveren en geen voorstelling is uitverkocht……ik hoop niet dat dit het hele jaar zo is voor de mensen hier.
Na een salade bij de Starbucks ga ik naar het verzamelpunt voor mijn rondleiding door de Mezquita/Kathedraal. We gaan met een groep van zo’n 30 man achter een Engels sprekende Spanjaard aan, nu loop ik zelf dus met zo’n oortje in. Ik moet enorm moeite doen om José zijn verhaal te volgen, slecht verstaanbaar! Maar het komt er in het kort op neer dat dit gebouw vroeger een moskee was waar zelfs het Kalifaat Cordoba is uitgeroepen. Het is gebouwd in de 8e eeuw en men gebruikte de pilaren die uit oude Romeinse gebouwen werden gehaald, daarbovenop maakten ze die typische rood-witte bogen. Prachtig om te zien.
Ergens in de 13e eeuw werd Cordoba en heel Andalusië trouwens veroverd door de Castillaanse Christenen en toen werd de moskee veranderd in een kathedraal.
Er zijn veel uitbreidingen en aanpassingen aan het gebouw gedaan, de bouwstijlen gingen door de verschillende uitbreidingen van Romaans via Renaissance naar Barok. Een bisschop heeft in zijn tijd alle plafonds en muren wit laten pleisteren om het Moslim verleden uit te wissen, gelukkig zijn de hedendaagse architecten in staat om de mooie muurschilderingen uit de moskee-tijd terug te halen. Het geeft het gebouw een mooie mix van de katholieke afbeeldingen en Moslim invloeden.
Na deze toeristische must-see stap ik nog een keer in de hop-on-hop-off, maar nu voor een andere route, dit is een kleine bus en die neemt de kleinere straatjes. Ondertussen vertelt een Engelse stem je allerlei wetenswaardigheden over de stad. Ik zal jullie er niet mee vermoeien, maar de rode draad is: Cordoba was eerst een vesting in de Romeinse tijd, daarna werd het de Moorse hoofdstad van Andalusië waar Moslims en Joden in vrede samenleefden, tot in 1236 die Castillaanse Christenen de Moren verdreven en er een Katholieke stad van maakten. Deze geschiedenis maakt dat de bouwstijlen van Romaans en Moors tot Renaissance en Barok dwars door elkaar staan. Een mooi voorbeeld dat dit prima kan.
Enne…..in Nederlandse steden hebben we hofjes, hier in Cordoba hebben we patio’s. Prachtige binnenpleintjes, weelderig begroeid en vaak met een fontein, bedoeld om je het gevoel te geven dat je in het paradijs bent. Het is er in ieder geval goed vertoeven.
En vanavond activiteit twee: ik ga op zoek naar de flamenco ik ben tenslotte in Andalusië hè, dan hoort het erbij. En omdat ik van de week die koninklijke stallen van buiten al zag, ga ik het daar beleven.
Maar eerst een diner in een restaurantje verderop in de straat, typical Cordoban, zeggen ze. Vorig jaar in Praag at ik een stoofpotje van berenvlees, hier neem ik een stoofpotje Rabo de Toro (staart van de stier). Heerlijk gekruid vlees, maar wel een beetje veel en vet….burp.
En dan de show, prachtig, passievol en bijzonder. Eigenlijk is het een mix van de Spaanse Rijschool, dus prachtige paarden die goed gedresseerd zijn, en een prachtige flamencodanseres. Het lijkt of de paarden met de dame dansen. Heel bijzonder. Foto’s en filmpjes verboden dus jullie kunnen niet meegenieten, maar neem van mij aan: dit is een aanrader.
En nu naar bed, morgen wacht de trein naar Sevilla. Welterusten.
Cordoba
21 jul. 2023
🇪🇸
vanuit Spanje
Vandaag een dagje Cordoba zonder plan, heerlijk. Na een verschrikkelijk fout ontbijt in het hotel ga ik op pad, het is nu heerlijk zonnig, lekker warm zomerweer. Dus ik begin in het Alcazar de los Reyos Christianos. Het paleis van de Katholieke Koningen. En dan meteen maar ‘even’ de toren beklimmen, nu kan het nog zonder plakrug, haha. Maar wat is het mooi hier, het is een prachtig gerestaureerd gebouw, waar heel veel mozaieken bewaard zijn die ze elders in Cordoba hebben ‘opgegraven’. Het gebouw speelde een grote rol in de tijd van de inquisitie…..beetje luguber wel met de wetenschap dat het er hier toen even niet zo christelijk aan toeging.
Ook zijn hier de koninklijke stallen te zien, maar wat ik vooral zag was een staljongen die erg bezig was om de buitenbak netjes aan te harken.
En vanuit het Alcazar loop je zo de prachtige tuinen in, ik geniet volop, wat is dit mooi, daar kan geen botanische tuin tegenop. Er zijn veel standbeelden die de verschillende Katholieke Koningen moeten voorstellen. En met een ingenieus systeem van fonteinen en kleine kanaaltjes zorgen ze ervoor dat de planten ook in het klimaat hier goed kunnen groeien en bloeien. En natuurlijk staan deze tuinen ook vol met olijfbomen en limoenbomen, je zou de limoenen zo kunnen plukken.
Na een lekker bakkie koffie ga ik op pad naar de synagoge, ik zit tenslotte niet voor niets in de Joodse wijk. De synagoge is een heel oude (in 1315 gebouwd) en één van de weinige die er in Spanje te vinden zijn. Daarna loop ik het museum van de Sefardische Joden binnen om het verhaal van deze verguisde en opgejaagde bevolkingsgroep te zien en te horen. Het is het aloude en bekende verhaal: de joden werden verantwoordelijk geacht voor veel tegenspoed, ook al in 1482. En ook toen al werd er een wet aangenomen die voorschreef dat de Joden in bepaalde wijken moesten gaan wonen en dat ze kleding in voorgeschreven kleuren moesten dragen om zo herkenbaar te zijn als Jood. Veel mensen hielden zich aan deze regels, maar veel anderen trokken naar andere landen op zoek naar meer vrijheid en een beter leven.
Maimonides een grote meneer hier, geboren in Cordoba en filosoof, rabbijn en arts, is een van de Sefardische Joden die de hele wereld over trokken. Ondertussen schreef hij vele boeken en werd hij een beroemdheid in zijn tijd, men vereert hem hier enorm.
Aan het einde van mijn tour door het museum worden we getrakteerd op een ‘concert’ door een jongeman die 3 traditionele Sefardische liederen zingt. Ik weet niet of ik het mooi vind…..maar bijzonder is het wel.
Na dit stukje geschiedenis, ga ik maar eens lekker op een terrasje zitten, de Juderia is een bruisende wijk met muziek op iedere straathoek, dus waar je ook gaat zitten het is gezellig. En daarna loop ik via een supermarkt, met een salade en alweer een 2-literfles water naar een parkje om in de schaduw van de bomen mijn boek te lezen.
Het is verbazingwekkend hoeveel water ik drink op zo’n dag en angstaanjagend hoe weinig ik naar de wc moet….
Na de lunch en een heel stuk verder in mijn boek slenter ik wat door het meer moderne stadscentrum, ook mooi, maar niet zo pittoresk als ‘mijn’ wijkje bij het hotel. Wel kom ik langs een Romeinse tempel en oude stadsmuren, ook zie ik een prachtig plein ‘de Plaza de Corredera’ waar net zo’n boqueria is als in Barcelona. De vis stinkt je al tegemoet als de deur opengaat hahaha. Maar er is ook veel vers fruit en groente te koop.
Ik snap ook ineens de smalle straatjes in de oude stadswijk (een auto kan er met ingeklapte spiegels net doorheen), want door de dicht op elkaar staande huizen krijgt de zon minder kans om alles op te warmen, slim bedacht. Hier in het moderne stadscentrum zijn de straten breder en is het veel warmer. Via twee bruggen over de rivier Guadalquivir slenter ik terug naar het hotel voor mijn siësta.
En daarna ga ik lekker naar buiten voor een diner op alweer een terras, ik kan wel wennen aan dit leven hoor. Na deze relaxte, lekkere zomerdag trek ik me weer terug op mijn dakterras en ga ik op tijd naar bed, morgen heb ik een guided tour door de mezquita.
Barcelona - Cordoba
20 jul. 2023
🇪🇸
vanuit Spanje
Alsof je met het vliegtuig gaat! Het instappen in de AVE 3940 is een serieuze aangelegenheid jongens, inclusief bagagecheck met van die Schiphol-apparaten en een heuse wachtrij voor de check-in. Je moet ook een half uur voor vertrek wel aanwezig zijn, dus het was weer een vroegertje vanmorgen. Gelukkig heeft het hotel gezorgd voor een desayuono-to-go. Dus ik kon al voor de ontbijtijd vertrekken, heerlijk geregeld.
In de trein zit ik weer in een aircondition-kou, dus ik heb mijn vestje (weliswaar met korte mouwen) aan, maar ik ben de enige in de hele trein, haha. Deze trein steekt in ruim 5 uur, half Spanje door. Aan boord zijn stewards en stewardesses bezig om mensen van ontbijt en koffie te serveren, het is echt alsof je in een heel ruim vliegtuig zit. En we gaan hard! De topsnelheid die ik op het info-bord zie is 301 km per uur. Op het scherm in de trein zijn films te zien, maar mijn Spaans is niet goed genoeg om de ondertiteling te kunnen volgen met lezen, dus ik ga maar weer lekker naar buiten kijken.
En wat zie ik daar? Bergen, druiven en olijven. Enorme landbouwgebieden vol. Ik dacht dat Frankrijk een wijnland was, maar volgens mij heeft Spanje zeker zoveel wijnboeren. De olijven boomgaarden zijn ook echt enorm en lijken wel groter te worden naarmate we zuidelijker komen. Het landschap is prachtig, we rijden door mooie berggebieden en we doorkruisen heel wat tunnels. Lange tijd zie ik de zee links van me, maar na Camp Taragona gaan we het binnenland in.
Ik zie een flat van ooievaarsnesten, 3 nesten op de palen van de bovenleiding van de trein. En op ieder nest is een ouderpaar druk met het voeren van de jongen. Een soort overbevolking….of zouden ze het gewoon gezellig vinden om dicht bij elkaar te wonen? Ooievaars genoeg trouwens hier, ik zie nog veel meer activiteit in nog veel meer nesten.
En inmiddels zie ik ook boomgaarden vol perziken of abrikozen, het is oogsttijd denk ik, want ik zie ook veel, bijna antieke, vrachtwagentjes vol met kisten staan.
Zo rond Zaragoza wordt het landschap onherbergzamer, ik vind het bijzonder om te zien dat de boeren ieder stukje grond dat een beetje vlak is omploegen om er iets op te verbouwen. Zo zie je veel kleine lapjes grond die bewerkt zijn, tussen de stukken waar niemand iets mee doet of kan omdat het onbegaanbaar is. En dan loopt er een soort karrespoor naartoe voor de tractoren en vrachtwagentjes. Ik zie zelfs een groot aantal moestuintjes in een bergdal.
Ik vraag me af welke kleuren Vincent van Gogh zou gebruiken voor dit landschap. Waar hij de grond in de Provence paars kleurde moet het hier bijna roestbruin worden, of zou hij toch ook het oranje gebruiken dat ik soms denk te zien. Thuis maar eens proberen of ik iets van deze kleuren op papier krijg. Want ik kan natuurlijk in mijn eigen atelier ook schilderen, ook al heb ik de teken- en schilderles stopgezet.
Net als ik bedenk dat ik weinig dieren zie buiten, kom ik langs een boerderij met koeien, schapen en geiten. En dan zijn het er ineens ook een heleboel!
Ik zie wel meerdere enorme Christusbeelden, het katholieke Spanje manifesteert zich. En wat ik ook veel zie zijn enorme velden vol zonnepanelen, niet het mooiste uitzicht, maar geef ze eens ongelijk hier. Zoveel zon!
Na ruim 5 uur stap ik in Cordoba uit, de buitentemperatuur ging van 23 graden in Barcelona naar 35 graden hier. Op het station ga ik eerst even lunchen en tegelijkertijd maar eens bedenken hoe ik bij het hotel kom. Dat is een kleine 2 kilometer van het station, maar er gaan ook bussen. Ik moet even voelen wat ik wil doen en neem tijdens de lunch de tijd om even ‘te landen’. Na een lekkere salade besluit ik te gaan lopen. Rugzak op en gaan. Onderweg zie ik een thermometer die zegt dat het 39 graden is, maar zo voelt het nu nog even niet. Er is een windje en als je onder de bomen of in de schaduw van de huizen loopt is het prima te doen. Na zo’n 20 minuten ben ik al bij het hotel en wat een snoepie is dit! Het heet Hotel Los Patios en patio’s hebben ze. Er is een mooie binnentuin waar ik even een watertje drink en er is ook een dakterras, maar dat is nu niet te doen, daar brandt je weg.
Na het inchecken slenter ik door het oude stadsdeel van Cordoba, mijn hotel ligt letterlijk op de stoep van de mezquita, dus in een zeer pittoresk deel van de stad. Ik wandel over de Romaanse brug en zie de prachtige moskee vanaf de overkant van het water. Daarna wil ik naar de synagoge en/of het Alcazà r, maar helaas alle musea zijn geopend tot 15.00 uur. Dat wordt morgen terugkomen. Ik neem dan maar een ijsje en pak nog een keer een terrasje, helemaal geen straf. Enne….ik moet even terugkomen op de warmte. Het is wel heet! Er waait een goed windje, maar dat voelt aan alsof je voor een heel grote föhn staat, alleen maar warme lucht. De airco in mijn hotelkamer is dan ook zeer welkom.
Nu ga ik even een boekje lezen, straks lekker eten op die mooie patio en dan nog even uitzakken op het dakterras. Best vol te houden hier, hahaha.
Barcelona
19 jul. 2023
🇪🇸
vanuit Spanje
Het hele hotel is in ruimtevaartsfeer, zo at ik vanmorgen in The Oxygen room en zie je overal planeten en de melkweg. Grappig gedaan.
Het ontbijt is immens, wat een keuze! Ik ben niet zo van de warme maaltijden als ik net mijn bed uitrol, maar hier kun je zelfs een rijsttafel eten. Zal wel te maken hebben met het grote aantal Aziatische gasten dat ik hier om me heen zie.
Voor vanmorgen heb ik een kaartje voor Parc Guëll, al vanuit huis gekocht dus ik ‘skip the lines’. Maar eerst moet ik met de metro in de buurt van dat park zien te komen, want dat vind ik toch een beetje te ver lopen. Met metro 3, wat fijn dat ik de routes nog een beetje weet van vorig jaar, kom ik in de buurt. Dat is nog maar 10 minuten lopen, maar ik was even vergeten hoe hoog Parc Guëll ligt! Tegen de tijd dat ik de ingang bereik loopt het zweet overal langs mijn lijf, poeh! Maar goed, ik ben er. En op een Gaudi bankje in die prachtige viaducten neem ik even de tijd om uit te dampen. In de schaduw, met een klein briesje is het heerlijk.
Ik wandel heerlijk door het mooie park en zit op heel wat bankjes lekker te chillen. In het Gaudi House Museo leer ik alles over het ambitieuze woningbouwplan van meneer Guëll en meneer Gaudi, dat nooit van de grond kwam. Uiteindelijke resulteerde het wel in dit prachtige park waar het goed toeven is. En waar de handtekening van Gaudi overal te vinden is.
Ik geniet enorm van de mooie planten en bloemen, veel bougainvillea en plumbago op dit moment, maar ook cactussen en palmbomen in alle soorten en maten.
Na deze relax-rondwandeling lunch ik met een gewoon broodje kaas, oh nee pan con queso. Mijn suikerwaarde schiet omhoog en meteen krijg ik een alarm via het ‘dopje’ op mijn arm. Maar jammer dan, ik moet toch ook gewoon eten.
Na de lunch wandel ik terug naar de metro, daarmee verbrand ik de suikers weer, en ga even naar mijn hotel om op mijn gemak een boekje te lezen, die siesta is best een goede gewoonte van de Zuid-Europeanen. Het fijne van zo’n klim op de heenweg is dat je terug lekker daalt.
Na de siesta pak ik weer de metro, nu naar de Plaça de Catalunya, want ik wil natuurlijk even over de Ramblas zwerven en de Mercado de Boqueria bezoeken. Meteen maar even fruit gekocht voor de treinreis van morgen. De zijstraatjes van de Ramblas lokken me ook met hun mooie huizen en balkonnetjes, dus ik slenter heerlijk door de Barri Gotic en zo vind ik mezelf ‘ineens’ terug op een terras op mooi plein en eet ik de eerste tapas-maaltijd. In die mooie oude wijk achter de Ramblas vind je sowieso leuke terrasjes en aparte winkeltjes, maar waar ik niet aan kan wennen is dat de zwervers letterlijk naast zo’n terras of voor de etalageruit liggen te slapen. Wat een armoede zie je toch in zo’n grote stad, kunnen we daar nou niks aan doen met zijn allen?
Het leven speelt zich hier letterlijk op straat af, aan het einde van de middag komt iedereen zijn huis uit en ontmoet elkaar op het terras of in een park. Na mijn lekkere diner besluit ik om deze keer niet de metro te nemen, maar terug te wandelen naar het hotel. Zo zie ik overal mensen sporten, lekker op een bankje zitten of met de hond wandelen. Ik kom langs het Parc Joan Miro, waar een mooi beeld van hem staat. En ook zie ik het Palau Real vanaf het Plaça Espanol, mooi! De stierenvechters arena is een modern winkelcentrum geworden, beter denk ik.
Als ik bijna bij mijn hotel ben loop ik nog even langs de Drac de ferro (vertaald uit het Catalaans is dat: de ijzeren draak) en zie daarachter een soort parkje met een grote vijver, ook is er een autovrije straat waar men skate, rolschaatst, danst, hardloopt, fietst….kortom iedereen is buiten en geniet van deze mooie avond. Hoewel….niet voor iedereen is het een mooie avond, vanuitmijn hotelkamer kijk ik een grote straat in en daar zie ik de brandweer verwoede pogingen doen om een flinke woningbrand te blussen. Ik hoop dat er geen gewonden zijn.
Ik heb vandaag ruim 20.000 stappen gezet, dat is met een siesta van een paar uur best knap al zeg ik het zelf. En nu naar bed, morgen wacht een vroege trein. Welterusten
Amersfoort-Barcelona
18 jul. 2023
🇪🇸
vanuit Spanje
vandaag begin ik weer aan een nieuw avontuur, een treinrondreis door Andalusië. Met de hittegolf van dit moment misschien niet het beste tijdstip, maar ik ga ervoor om lekker te genieten en veel te zien. Als je het leuk vindt om mee te lezen….gezellig!
Daar gaan we dan:
Wat een vroege start van de dag! De wekker ging om 5 uur, maar natuurlijk was ik daarvoor al wakker, iets met reisstress geloof ik. Maar goed, na een lekkere douche, het laatste thuis-ontbijtje en de check of alles goed is afgesloten ga ik om 6 uur op weg naar de trein.
Ik heb mezelf een eersteklas treinreis cadeau gedaan voor deze trip, dus daar zit ik lekker ruim en rustig. Goed geregeld Visser.
In Amsterdam moet ik overstappen op de Thalys, uiteraard ben ik ruim op tijd. Beter te vroeg dan te laat nietwaar. Maar de trein is er keurig op tijd en dat geeft een relaxed gevoel. Vooralsnog gaat het beter dan met al die vertragingen van vorig jaar.
Omdat het in Andalusië warm, of misschien wel heet, is, heb ik geen jas of lange broek aan. Het is nu best koud in de trein en op het station…..een beetje spijt van mijn korte broek en korte mouwen, brrrr.
In Parijs is het al warmer, toch wel fijn die korte broek en korte mouwen. Hier ga ik met de RER van Gare du Nord naar Gare de Lyon en daar is het ruim 2 uur wachten op de trein naar Barcelona. Maar met een lekkere Starbucks koffie en vooral veel mensen kijken kom ik de tijd wel door.
De TGV is er al vroeg en opnieuw heb ik een mooi plekje in de 1e klasse. Steeds een stoel alleen, dat betekent wel dat de kletspraatjes nog even uitblijven, maar zo kan ik wel lekker veel lezen en af en toe mijn ogen even dichtdoen voor een dutje.
En gelukkig mag ik ‘achteruit’ rijden. Met de snelheid van deze trein zie je op die manier gewoon meer, dan wanneer je vooruit rijdt.
Onderweg zie ik eindeloze graanvelden, sommige al geoogst en andere nog volop aan het rijpen. Ook zijn er de zonnebloemvelden, en rijden we langs lieflijke Franse plattelandsdorpjes. En natuurlijk ook veel van die mooie Blonde d’ Aquitaine koeien, prachtig.
Helaas is de lavendel al geoogst, ik zie de velden liggen als we verder Frankrijk in rijden, maar het mooie paars is er vanaf.
In deze trein is het gebruikelijk dat je niet gaat zitten bellen in de coupé. Een soort stiltecoupé dus, hoewel dat nergens op een bordje staat aangegeven. Maar een meneer die kennelijk lekker even wilde slapen stuurde een jongeman zonder pardon de coupé uit met zijn telefoon. En hij ging ook nog, dus kennelijk is dat de regel.
Als we verder Frankrijk in rijden verandert het landschap, nu zie ik veel wijnbouw, olijfboomgaarden en ook veel onherbergzame stukken. Ik moet steeds aan de wielrenners in de tour denken, die zitten nu weliswaar in de Alpen en die hobbels zie ik alleen vanuit de verte, maar die kleine bergweggetjes, klimpartijen en afdalingen die ik hier zie hebben zij daar ook. Respect als je dat op je fietsje doet.
Als we bij Sète stoppen zie ik ook ineens de Middellandse Zee! Mooi blauw water, met een niet-zo strakblauwe lucht. Tot nu toe is het wel steeds droog, maar er zijn ook best veel wolken te zien onderweg. Hoe warm het buiten is? Geen idee, in de trein heerst de airco-temperatuur.
Tussen Sète en Agde rijdt de trein over die smalle strook land tussen Middellandse Zee en het Etang de Thau en ja hoor ik heb de flamingo’s gespot. Een veld vol van die prachtige roze vogels.
We vliegen laag door Frankrijk, na 5 uur zijn we al in Perpignan en zoeven we Spanje in. En dan denk je dat je er bent….maar Barcelona is toch nog een aardig stuk tuffen door het prachtige Catalaanse land.
Maar uiteindelijk ‘landde’ de trein om 21.45 uur op Barcelona Sants. En dat is maar 20 minuten later dan gepland. Mijn hotel heet Barcelo Sants en is letterlijk bovenop het station. Dus ik rol zo uit de trein mijn bed in, heerlijk.
Welterusten
02-08-2022 van Berlijn naar huis
02 aug. 2022
🇳🇱
vanuit Nederland
Nog een laatste wandelingetje door Berlijn, het laatste terrasje voor een bakkie koffie en dan zit het erop. Ik ga mijn rugzak weer inpakken en omhangen voor de laatste lange reisdag. Nach Hause of zu Hause, wat is er juist?
In de trein heb ik even (ruim8 uur) tijd om terug te kijken. En wat een lekkere reis heb ik gehad, ik heb genoten van de treinreizen, ook al duurden ze bijna allemaal langer dan verwacht. Misschien moeilijk voor te stellen maar de altijd actieve Brigitte vindt het heerlijk om vanuit een trein een paar uur naar buiten te kijken en te genieten van het voorbijglijdende landschap, lekker zen. Ik heb mijn boek naast me liggen, maar meestal komt er niet zoveel van lezen.
In de 4 mooie steden die ik bezocht, heb ik het naar mijn zin gehad en heb ik veel gezien en gedaan.
Ik heb gemiddeld 15.000 stappen per dag gelopen dus ook al was dit geen wandelvakantie, ik heb mijn beweging meer dan voldoende gehad.
Ik heb ook enorme afstanden afgelegd met de verschillende treinen door verschillende landen:
- Amersfoort-Utrecht-Dusseldorf-Neurenberg-Neukirch-Schwandorf-Praag (839km)
- Praag-Szob-Nagymaros-Budapest (528km)
- Budapest-Wien-Katowice-Krakau (520km)
- Krakau-Berlijn (599 km)
- Berlijn-Amersfoort (618 km)
Wat een verschillen waren er tussen de steden, Praag en Krakau voelden aan als klein en comfortabel, terwijl Budapest en Berlijn immens aanvoelden. Overigens voelde ik me overal veilig en heb ik nergens mijn tas vast lopen houden uit angst voor zakkenrollers. In iedere stad hing op veel plekken de Oekraïense vlag, dat was wel het centrale thema zal ik maar zeggen.
De hotels waren ook zeer verschillend, het begon met Hotel Pav in Praag een leuk en heel vriendelijk hotel vlakbij het centrum. Het hotel in Budapest, Atrium Fashion hotel, was hip en modern. En hotel Euopesjki in Krakau was juist heel erg vergane glorie, mijn ‘boudoir’ was in mijn Westerse ogen spuuglelijk, maar het personeel was daar juist weer supervriendelijk. Het Adamo Grand Central tenslotte in Berlijn was volgens mij behoorlijk nieuw, de vele spiegels en het zwarte marmer maakten soms dat ik twee keer moest kijken of het nou een doorgang was of een spiegel. En ze hebben daar dus een goed werkend brandalarm hahaha.
Ik ben (weer) enorm tevreden over de voorbereiding door de Treinreiswinkel, zij zorgden voor al mijn tickets, stoelreserveringen en hotelboekingen. (heb ik dus niet zelf bedacht, Gerry). Ik kan iedereen die een treinreis wil boeken aanraden om dat via hen te doen. Maar als je onderweg bent moet je wel zelf alert zijn en blijven omdat de treinen nu eenmaal niet altijd volgens schema rijden. En dan is de app van DB een betere optie dan die van NS International. De DB-app is steeds actueel en geeft je dus een goed inzicht van de mogelijkheden bij vertragingen en ander spoor-leed.
Het weer was lekker heet, zelfs erg heet in Praag en Budapest (35 en meer) en goed zomers in Krakau en Berlijn. Eén buitje viel er op mijn kop, tijdens de zoektocht naar een restaurant in Krakau en één regendag maakte ik mee, maar dat was vanachter het raam van de trein.
Bedankt aan iedereen die mee gelezen heeft, ik vond het superleuk om jullie reacties te lezen op mijn verhalen. Als je alleen reist maakt dit blog het mogelijk om ervaringen te delen en daar heb je soms toch behoefte aan als sociaal dier hè. Nu ben ik weer terug in Nederland en ga ik lekker genieten van mijn eigen huissie. Reizen is leuk, maar thuiskomen net zo.
Tot een volgende reis
XXX
